Reunion September 2017 Fotoboek GPS Gegevens

 

Dag 1              Donderdag 24 augustus 2017, Nederland naar Parijs

Na een halve dag werken rijden we naar Schiphol waar we om 15.15 de auto parkeren op de P Schiphol. Om 15.45 zijn we op Schiphol, kunnen we zelf onze bagage inchecken en even na 16 uur zijn we al door de controle heen, zo kan het dus ook…. De lange rijen staan nu voor het eten, een lekker hapje eten is toch wel fijn met nog een hele lange nacht te gaan. We vliegen via Parijs, de vlucht is iets vertraagd en vertrekt even na 19 uur. Op Parijs is het een stukje lopen/ met de bus naar de gate voor de vlucht naar Réunion. De vlucht stond eigenlijk gepland om 22.55 maar een week voor vertrek bleek deze al een uur ‘vertraagd’ te zijn, helaas kwam hier nog bijna een uur bij, gelukkig is de gate redelijk comfortabel ingericht om het wachten iets aangenamer te maken.

 

Dag 2              Vrijdag 25 augustus 2017, Parijs naar St. Denis in Réunion

Even voor 01.00 uur vertrekken we richting Réunion, helaas geen extra stoel op onze rij om de nacht wat aangenamer te maken. We vliegen met Air Austral wel fijn met een eigen multimediasysteem op iedere stoel, na een paar uur krijgen we het ‘diner’ geserveerd. Vlak voor de landing krijgen we na een lange nacht nog een wat verlaat ontbijt. Om 13.30 lokale tijd (11.30 in Nederland) landen we op St. Denis, waar we netjes worden op gewacht door de lokale reisagente. We krijgen alle papieren, wandelkaart en een toelichting op de trekking die we de komende week zullen gaan maken. De transfer staat klaar, het is een klein stukje rijden naar hotel le Juliette Dodu in het centrum van St. Denis. We lopen nog een rondje door het centrum en eten een lekkere gevulde crêpe, daarna lekker op tijd naar bed.

 

Dag 3              Zaterdag 26 augustus 2017, St. Denis naar Dos d’Ane

In de ochtend nog een rondje door St. Denis en langs de zee, de transfer naar Dos d’Ane was niet eerder dan 14 uur mogelijk, we delen de transfer met 2 Vlamingen die we ook tijdens het 1e deel van de trekking nog regelmatig zien. In Dos d’Ane worden we heel vriendelijk ontvangen bij ‘Bienvenue dans les Hauts’, we zetten de spullen op de kamer en vertrekken dan snel weer omdat we graag nog een rondje willen lopen en de zon hier al om 18.30 uur onder gaat. Het is vanaf het pension eerst een half uur de berg op lopen langs de weg naar het beginpunt van de wandeling. Ook dit is al een leuk stukje om een indruk te krijgen van het eiland, vooral een aantal bomen vol met mooie gele ‘Tisserin’ vogeltjes en nestjes zijn erg leuk. De wandeling van 3,5 km gaat naar Cap Noir en Roche Verre Bouteille en geeft een goede indruk hoe mooi dit eiland is, het laat helaas ook zien dat zeker aan het einde van de dag (een deel van) het prachtige uitzicht regelmatig verdwijnt in de wolken. Onderweg zien we regelmatig de ‘tec tec’ een leuk vogel(paar)tje dat vaak net voor je uit vliegt. Gelukkig hebben we zeker in het begin nog een erg mooi uitzicht, aan het einde van het rondje zijn we blij dat we de regenspullen hebben meegenomen, zeker voor het stukje terug naar het pension. Net voor het pension krijgen we nog een lift aangeboden, dit blijkt de eigenaar van het pension te zijn, ze maakten zich zorgen over ons in de regen/ of we op tijd terug zouden zijn voor het donker… Heel aardig, maar we waren voorbereid en verwachten dat we deze vakantie nog wel eens regen zouden kunnen krijgen, dus dat kleine stukje vandaag door de regen is niet erg. De wandeling is 10,2 km, met 490 hm, een leuke start voor de 1e ‘trekkingsdag’. De gastvrouw blijkt een goede kok en doet erg haar best om het de gasten naar de zin te maken, met een lekker voorafje en fruitpunch bij de buitenbar genieten we van het mooie uitzicht over St. Denis. Daarna volgt een prima maaltijd buiten bij de gaskachels, een mooie relaxte start van de trekking!

 

Dag 4              Zondag 27 augustus 2017, Dos d’Ane naar Cayenne

Na een prima ontbijt start de trekking dan nu echt, we wandelen met de bepakking voor de komende week richting Cayenne in Cirque du Mafate. Het 1e deel van de wandeling gaat bergaf richting de rivier, we worden regelmatig ingehaald door sportieve lokalen die rennend de berg af en weer op gaan, dit kost ons toch echt iets meer tijd… Als we afgedaald zijn volgt de 1e rivier oversteek, deze blijkt wat lastiger, Casper haalt droog de overkant, Sylvia kiest voor natte benen, maar wel droge schoenen. Langs de rivier gaat de wandeling geleidelijk verder omhoog, er volgen nog een aantal rivier oversteken, deze zijn wel prima te doen, doordat er grote stenen/ rotsblokken als oversteek zijn neergelegd. We lopen langs een stuwdam en door een kleine tunnel heen, genietend van het prachtige uitzicht. Het laatste stuk gaat weer wat steiler omhoog naar de gite Grand Place Cayenne, vooral de hoge luchtvochtigheid maakt het erg warm. We wandelen 14 km in 5 uur, 475 meter stijgen en 875 meter dalen. Vanaf de gite maken we nog een kort uitstapje naar de ‘supermarkt’ een leuk rondje van 2,5 km en 250 hm. We hebben een simpele eigen kamer met bed en wastafel, we eten bonen met rijst en een soort spek, een glaasje rum hoort er hier standaard bij.

 

Dag 5              Maandag 28 augustus 2017, Cayenne naar Roche Plate

Na chocolademelk met oud stokbrood gaat de trekking verder, eerst weer een stukje afdalen en over een hangbrug de rivier oversteken, daarna een stuk stijgen en dan een leuk stuk door een kloof heen. Dan volgt nog een flinke stijging naar een heel mooi uitzichtpunt, jammer dat later op de dag vaak de wolken zorgen voor een minder mooi uitzicht. De route vandaag is 9,4 km waarvan 1033 meter stijgen en 541 meter dalen, we lopen dit in 4,5 uur. (een iets langere route dan in de originele beschrijving staat die we gehad hadden, op advies van de Vlamingen die de ‘SNP’ route volgen.) De overnachting is in Mountain hut chez Juliette, we komen hier rond 13 uur aan, na wat moeite lukt het dan uiteindelijk toch dat iemand het hek voor ons open doet zodat we zonder de grote tassen nog een klein rondje kunnen lopen. We wandelen nog een leuk rondje om de ‘Bronchard’ krater. De krater zelf is helemaal dicht gegroeid met planten, dus hier zie je weinig meer van, het uitzicht is wel erg mooi, via een mooie route boven langs het dorpje lopen we weer terug naar de hut. We snappen niet zo goed waarom er hier een slaapzaal is geboekt, er lijken voldoende andere plekken in het dorpje om te overnachten. Het extra rondje is 6,4 km, met 380 hm, we lopen dit heel rustig in 3 uur. De aardappel/chouchou gratin als voorgerecht smaakt hier verrassend goed, natuurlijk ook hier rijst en bonen, eend hadden we op deze plek niet verwacht.

 

Dag 6              Dinsdag 29 augustus 2017, Roche Plate naar Marla

We starten vandaag over hetzelfde mooie stuk boven het dorp langs als dat we gisteren gelopen hadden. Ook vandaag weer een route door een prachtige omgeving, wel de hele dag veel bewolking. Vooral de waterval waar we langs lopen is erg mooi, daarna lopen we een stuk wat vlakker langs een rivier/ door een kloof, hier blijft le cardinal, een mooi fel oranje vogeltje, prachtig zitten voor de foto. Daarna nog een aardig stukje stijgen naar de overnachtingsplek in Marla. Hier slapen we in Gite Fanelie Cesar, leuke hutjes met 2 slaapkamers met gedeelde wc/ douche. De wandeling van vandaag is 11 km met 961 meter stijgen en 492 meter dalen, we lopen dit in 5,5 uur. Tot onze verrassing zit er in dit ‘dorpje’ een snackbar en samosa’s en patat smaken op deze plek extra lekker!

 

Dag 7              Woensdag 30 augustus 2017, Marla naar Cilaos

Rond 8 uur wandelen we weer verder, we starten direct met aardig wat stijgmeters en zien al snel het dorpje in de verte onder ons liggen. We genieten weer van een prachtige omgeving, voor de foto’s is de bewolking wel jammer. Een stuk dalen en weer een mooi stuk door het bos heen en daarna ook uitzichten met meer blauwe luchten. Hier nog een laatste keer een rivier oversteek zonder paadje, hier ligt ook de Cascade Bras Rouge, jammer is alleen dat we de waterval wel horen en zien waar die naar beneden valt, we vinden allen helaas geen uitzichtpunt op de echter waterval. Nog aardig wat daalmeters richting Cilaos, waar we het stadje binnen komen bij de ijssalon, das natuurlijk wel erg lekker na een week. Daarna lopen we door naar hotel Vieux Cep, heerlijk luxe na de afgelopen dagen. We wandelen vandaag 13,5 km in 6 uur met 941 m stijgen en 1355 m dalen.

 

Dag 8              Donderdag 31 augustus 2017, Cilaos naar Piton de Neiges

Na een lekker uitgebreid ontbijt vertrekken we om 8 uur met mooi weer richting de Piton de Neiges. De route stijgt eerst geleidelijk over een prima bospad, als we hoger komen zien we de vegetatie langzaam veranderen, het uitzicht op de omgeving is prachtig, helaas trekt het ook vandaag weer dicht met wolken. De stijging tot aan de Caverne Dufour gaat makkelijker dan we verwacht hadden, in ruim 4 uur hebben we 9,11km afgelegd en zijn we 1390 m gestegen en 237 m gedaald. Net voor de hut houden we een pauze en een fotostop. Daarna is het een klein stukje naar de hut, waar we besluiten de meeste bagage achter te laten en vandaag alvast een poging te doen voor de top. Het is erg bewolkt dus regenspullen gaan natuurlijk wel mee. Het eerste deel gaat over grote rotsblokken en kunnen we aardig doorlopen en hoogtemeters maken, als we denken dat we niet heel ver meer hoeven komt nog even een pittiger stukje over een makkelijker maar vrij steil pad omhoog, dit valt even tegen, de lichte regen helpt hierbij ook niet. Rustig aan lopen we verder, gelukkig is het laatste stukje naar de top toe wel redelijk vlak. Zoals we verwacht hadden zien we op de top niet veel meer dan het kleine houten bordje ‘Piton des Neiges’. We maken een paar foto’s in de regen en beginnen aan de afdaling, waarbij het 1e deel lekker opschiet en juist het 2e deel over de rotsen heen langer duurt dan verwacht/ gehoopt. Na een wandeling van 6,83 km in 3,5 uur van 580 hm komen we weer aan in de hut waar een warm drankje extra goed smaakt, terwijl de natte spullen over de verwarming drogen. Als het morgenochtend slecht weer is draaien wij ons nog eens lekker om, zoniet doen we voor de 2e keer de top.

 

Dag 9              Vrijdag 1 september 2017, Piton de Neiges naar Hellbourg

Na een hele korte nacht, worden we al om 3.30 uur wakker van de wekker van anderen in de slaapzaal die blijkbaar echt heel op tijd op top willen zijn… Wij draaien ons nog even ‘lekker’ om, 4.30 uur vinden we echt vroeg genoeg om op te staan. Om 4.50 uur zijn we buiten, het is helder weer dus zeker de moeite waard om de 2e keer de top op te lopen. In het donker is het wel handig om de route ook op de GPS te hebben staan, is het niet zo erg om even de markering kwijt te raken. Het 1e deel stijgt weer lekker omhoog, wel iets lastiger met de zaklamp, doordat we nog ‘fris’ zijn, loopt nu het steilere deel iets makkelijker dan gisteren, het begint hier langzaam aan lichter te worden. Aan het pad is goed de temperatuur te zien, we zien regelmatig stukjes met een heel dun laagje ijs. Door het klimmen en doordat er geen wind staat voelt het hier absoluut niet zo koud. Om 6.15 zijn we mooi nog net voor de zonsopgang boven, waar anderen al een tijdje in een ijskoude wind aan het wachten zijn, hier op de top komen alle warme kleren zeker goed van pas. We lopen nog een klein stukje verder naar een mooi uitzichtpunt, dit is een prachtig punt om te genieten van de zonsopgang. Het blijkt absoluut de moeite waard om zo vroeg op te staan en de top voor de 2e keer op te lopen, we kunnen prachtige foto’s maken van de Piton des Neiges en de omgeving. Het uitzicht is mooi genoeg om langer te blijven, maar het is wel erg koud en we hebben nog aardig wat daalmeters te maken vandaag, dus na ruim een half uur dalen we weer af naar beneden. We zijn om 8 uur terug in de hut waar een simpel ontbijtje goed smaakt na een vroege ochtendwandeling. Om 8.45 starten we de laatste afdaling van deze trekking naar Hellbourg. Dit blijkt een minder prettige afdaling te zijn, het 1e deel gaat door een soort rivierbedding met grote stenen heen waar continue nog wat water doorheen stroomt, veel glibberige/ modderige stukken. Daarna meer een bospad maar ook meer dan tijdens de beklimming modderige stukken (of zijn wij gewoon moe na een week trekking en de ochtend beklimming…?). Door het echte bos heen op zich een mooie route, maar een pad helemaal volbegroeid met grote boomwortels loopt na wat daalmeters niet meer zo heel lekker. We zijn dan ook blij als we het laatste stukje door het dorp weer over een verharde weg kunnen lopen. We overnachten in Relais des Cimes, een prima kamer om lekker even bij te komen van trekking. We dalen vanaf de Caverne Dufour 1429 m af (108 m stijgen) over 9 km in 5,5 uur.

 

Dag 10              Zaterdag 2 september 2017, Hellbourg

Na een lekker uitgebreid ontbijt staat netjes even voor 8.30 uur een transfer klaar om ons naar de luchthaven te brengen, om de huurauto voor de komende week op te halen. Het is een mooie slingerroute om de bergen weer uit te rijden, met meerdere watervallen. Op de luchthaven gaan we eerst langs de balie van Connections, naar ons idee zou de bagage moeten staan in het hotel in St. Denis waar we het zelf hebben achter gelaten. Na meerdere telefoontjes en geduld blijkt uiteindelijk dat onze tassen al sinds 3 dagen in ons hotel in Hellbourg staan, handig als wij dat ook geweten hadden… Met de huurauto rijden we eerst langs de Niagara waterval, deze ligt niet ver bij de snelweg vandaan, over een leuk weggetje door een grote suikerrietplantage heen. Een mooie waterval, er loopt hier iets van een klettersteig, echter deze is in ieder geval niet zelf direct vanaf hier toegankelijk helaas. Via Grand Ilet rijden we naar de P bij Col des Boeufs, vanaf hier hebben we een mooi uitzicht over de Mafate waar we de trekking gemaakt hebben. Later deze vakantie willen we graag nog naar een uitzichtpunt aan de andere kant van de Mafate, om nog beter van boven het trekkingsgebied te kunnen zien. Onderweg terug naar Hellbourg maken we nog een fotostop bij Voile de la Mariée, een prachtige berg waar diverse watervallen vanaf stromen.

 

Dag 11              Zondag 3 september 2017, Hellbourg naar Trois Mares/ le Tampon

Vanuit Hellbourg rijden we via leuke bergweggetjes weer de bergen uit, onderweg met nog een paar mooie fotostops. We komen bordjes tegen met cascade des chiens, deze besluiten we te volgen. Deze waterval ligt ongeveer een half uurtje verder, eerst weer door heel veel suikerriet plantages, daarna door het ‘bos van Eden’ weer terug richting de bergen. De route er heen is leuk om te rijden en we lopen nog een klein stukje door het bos met uitzicht op de achterliggende bergen. De waterval zelf is een korte fotostop. Daarna rijden we verder richting de kust, we maken een korte fotostop bij een prachtig kerkje in 1 van de kleine dorpjes van St. Benoit. Daarna stoppen we bij Anse des Cascades, zondag blijkt niet de handigste dag te zijn, aangezien dit een zeer drukke picknickplaats blijkt te zijn. Gelukkig is er iets hoger nog wel voldoende parkeerplek, klein stukje wandelen naar de kust en een mooi plekje waar kleinere watervallen in een klein watertje uitkomen. Vooral de kust zelf de golven en de tropische planten maken het een mooi plekje, er loopt nog een leuke wandeling eerst langs het water daarna wat meer tussen de palmen door geleidelijk omhoog. We rijden verder over de lavaroute langs de kust, hier is heel mooi te zien hoe de vulkaanuitbarstingen ervoor zorgen dat het eiland aan deze kant steeds iets groter wordt, vooral de zwarte lavastromen zijn erg mooi. Helaas is door de bewolking van de vulkaan zelf niets te zien. De bedoeling was nog een laatste stop bij Grand Anse, echter op een prachtige zondagmiddag blijkt deze strand/ picknick locatie echt geen goed plan, wie weet komende dagen nog…De kamer is geboekt in les deux oranges, dit blijkt een klein pension te zijn met 3 gastenkamers aan de rand van het stadje bij een sportveld. Het bamboebed ziet er mooi uit, verder een bijzondere constructie met een ‘eigen’ badkamer op de gang, door een gordijntje op de gang gescheiden van de anderen gasten.

 

Dag 12              Maandag 4 september 2017, Trois Mares naar Piton de le Fournaise

Het ontbijt moet zelf klaar gemaakt worden in de gezamenlijke keuken (alleen te gebruiken voor het ontbijt…), beetje jammer dat vers brood blijkbaar te veel moeite is hier. De dag begint ook vandaag weer stralend dus we besluiten naar de actieve vulkaan Piton de la Fournaise te rijden. De weg erheen is prachtig, wat een bijzondere en zeer afwisselende uitzichten oa op de Piton de Neige! Grotendeels over een verrassend goede asfaltweg rijden we omhoog, alleen het laatste stukje is gravel/ wasbord weg soms met grote gaten. Rond 9.30 beginnen we met de wandeling, via een makkelijk pad lopen we geleidelijk omhoog. Bij een uitzichtpunt op de vulkaan is ook de toegang naar de wandelweg tot de vulkaan helaas is deze gesloten…. Vanaf half juli is er vulkanische activiteit geweest (lava, gassen en trillingen), 28-8 is dit weer gestopt, echter het is nog te onstabiel, met een kans op nieuwe activiteit om de route weer te openen. Erg jammer, geen lava en ook niet de wandeling naar de krater dus vandaag. We lopen een andere route naar een mooi uitzichtpunt op de vulkaan. Vanaf dit punt loopt de route verder over een begroeide bergkam heen, zeker het 1e stuk geeft mooie uitzichten op een andere kant van de vulkaan (en diverse kleine vulkaantjes). We dalen weer een aardig stukje, om uiteindelijk op een ander uitzichtpunt uit te komen, dit punt is richting de zee, echter hier zien we alleen wolken. We willen vanaf hier een rondje lopen, echter ook deze route lijkt gesloten dus lopen we dezelfde route weer terug. De vulkaan komt nog even mooi uit de wolken vandaan verder wordt het steeds bewolkter en onderweg terug met de auto begint het wat te regenen. We rijden naar de Plain des cafres, naar Grand Bassin, hier is een groot uitzichtplatform gemaakt. We hebben het geluk dat de bewolking net even kort opentrekt en we even kunnen genieten van het prachtige uitzicht op de bergen eronder en het ‘Grand Bassin’ een meertje waar een mooie grote waterval in uitkomt. Het meertje ligt een flink stuk lager, dat vinden we een wat te lange wandeling om nog vandaag te doen, misschien komende dagen nog.

 

Dag 13              Dinsdag 5 september 2017, Trois Mares naar o.a. Grand Galet

Het begint vandaag met bewolkt/ regenachtig, ‘mooi’ weer voor ons om naar het strand van Grand Anse te gaan, dat nu heerlijk rustig is. We wandelen een stukje langs het strand dat vol licht met mooie stukjes aangespoeld koraal, op de zwarte rotsen langs de kust vormen zich allemaal watervalletjes als deze overspoelt worden door de hoge golven. Daarna lopen we nog een klein rondje naar de Piton de Grand Anse, ook vanaf hier weer een mooi uitzicht over de kust. Daarna rijden we verder naar cascade Grand Galet, mooi gelegen in de bergen komen hier meerdere watervallen uit in een meertje. We rijden weer terug naar de kustweg, anders dan de andere dagen lijkt het weer nu helemaal op te klaren, hierdoor hebben we vandaag vanaf de lavaroute wel prachtige uitzicht op de Piton de la Fournaise, hier nemen we dan ook rustig de tijd. De lavastromen vormen prachtig gekleurde en gevormde formaties, we maken een leuke wandeling door het lavaveld naar een stuk bos waar de lava (nog) niet geweest is en weer terug. We hadden ook zelf wel even een kijkje willen nemen in een lavatunnel, maar hebben de indruk dat dit net te goed in de gaten wordt gehouden door lokalen die bezig zijn met een lavatunnel excursie. We rijden verder naar Takamaka, het valt onderweg wel op dat er in de grotere stadjes continue erg veel drukte/ file is rond de rotondes in de stadscentra. Takamaka is een stuwmeer, helaas blijkt het laatste stuk van de weg naar het stuwmeer afgesloten/ gevaarlijk ivm steenslag, dus kunnen we hier niet komen. Via la Plaine des Palministes rijden we binnendoor terug, aan de andere kant van de berg (tussen de vulkaan en de Piton de Neige) is het helemaal bewolkt, helaas dus hier niet nog een keer een prachtig uitzicht op deze mooie route.

 

Dag 14              Woensdag 6 september 2017, Trois Mares naar St. Paul (St. Gilles de Bain)

Het is erg bewolkt vanochtend als we op staan, in de kleine tuin voor onze kamer lukt het ons eindelijk de ‘merle de maurice’ op de foto te zetten, een mooie vogel met een leuk kuifje, die we heel regelmatig gezien hebben. We besluiten om via een binnendoor weg door het bos naar een uitzichtpunt over de Mafate in Maïdo te rijden. We volgen de bosroute ‘Tevelave’ deze gaat eerst via heel veel zig zag door dorpjes omhoog, langzaam komen we meer in het bos en gaat de weg ook wat minder steil omhoog. Wat hoger op de berg maken we een leuke boswandeling van anderhalf uur, vooral erg mooi door de bijzonder vegetatie met oa palmvarens en grote hortensia’s. Daarna rijden we verder door naar Maïdo, hier rijden we net boven het wolkendek uit. Jammer is dat de Mafate, waar we de trekking gedaan hebben en waarop je een mooi uitzicht zou moeten hebben, verborgen blijft onder de wolken. Wel mooi zijn de bergtopjes in een blauwe lucht die boven de bewolking uitkomen. Via slingerweggetjes rijden we weer de berg af richting St. Paul, de laatste nachten op Réunion zitten we in Tropic Appart hotel, mooi gelegen vlakbij het strand met nette kamers met eigen keukentje. We maken nog een leuke strandwandeling, ook hier weer veel aangespoeld prachtig koraal, af en toe een deel van een mooi gekleurde langoeste en leuke kleine kreeftjes die vlak voor je hun holletjes inschieten. In het naast gelegen dorpje maken we een rondje door het aquarium, via de minder mooie weg lopen we weer terug.

 

Dag 15              Donderdag 7 september 2017, St. Paul naar Maido

De kamer is hier lekker donker en stil dus we ‘verslapen’ ons tot 7.45 uur, het voordeel van een appartement is heerlijke zelf gekozen broodjes vers van de bakker om de hoek. Rond 9 uur rijden we nogmaals naar Maïdo, eigenlijk wat we ivm de bewolking liever wat vroeger willen zijn, maar de lucht ziet er nog redelijk uit dus we doen nog een poging hopelijk is de andere kant van de berg nog wat minder bewolkt. Het is weer een uur rijden naar het uitzichtpunt, waar het er in ieder geval blauwer uit ziet dan gisteren. We blijken gelukkig nog op tijd en hebben een prachtig uitzicht op het dal van Cirque du Mafate waar het 1e deel van de trekking door heen ging, we zien mooi een deel van de wandelpaden en hutjes waar we overnacht hebben liggen in het dal. Erg leuk om hier zo van bovenaf op terug te kijken! Als we genieten van het uitzicht zien we dat we niet veel later hier hadden moeten komen want een uur nadat wij aankwamen is het prachtige uitzicht bedekt onder een dikke witte wolkendeken. We rijden weer terug naar het appartement waar we nog een leuke strandwandeling maken met een lekkere ‘cocktail’ met lokale ingrediënten.

 

Dag 16              Vrijdag 8 september 2017, St. Paul naar Nederland

Alweer onze laatste dag op het mooie Réunion, langs de kust rijden richting St. Denis, we stoppen bij cap la houssaye, een mooi plekje langs de weg. Vanaf de rotsen kijken we naar de walvissen die hier regelmatig boven water komen, vlakbij de rotsen zien we ook nog een paar keer iets anders deels boven water komen, bij het later bekijken van foto’s op de laptop zien we dat dit een zeeschildpad geweest is, dat hadden we echt niet herkend. We lopen de rotsen een stukje naar beneden naar de zee, hier blijkt een heel leuk klein baaitje te zitten, waar heel veel verschillende prachtige kleinere visjes in rondzwemmen, dit is de kweekvijver voor de vissen die je in de zee zelf ziet, met ook kleine stukjes koraal en zeeëgels. Daarna rijden we nog naar Cap Noir, het punt waar we deze vakantie gestart zijn, nog 1x van bovenaf het 1e deel van de mooie trekking terug kijken, we hebben geluk dat dit deel van de bergen nog meevalt met de bewolking. Daarna rijden we naar St. Denis waar we de auto bij de begraafplaats parkeren en nog een rondje door het stadscentrum/ de souvenirmarkt maken. Gelukkig vertrekken we ruim op tijd richting het vliegveld, want de eerste 2 km om het stadscentrum uit te komen staan compleet vast, waardoor we hier een uur over doen. Gelukkig rijdt het hierna wel wat beter door en zijn we nog netjes op tijd om 17.45 uur op het vliegveld om de auto in te leveren en in te checken. De vlucht terug naar Parijs zit compleet volgeboekt, we stijgen redelijk op tijd op om 20.45 voor een rustige vlucht tijdens een lange nacht naar Parijs. Op Parijs hebben we vanaf het landen 2 uur tot de vlucht naar Amsterdam vertrekt, we zijn wel verbaasd dat de terug naar Nederland op Parijs wel voor een 2e keer door security en douane moeten (en op de heen weg niet) terwijl Réunion gewoon tot de EU behoort. Een snelle vlucht met wat turbulentie terug naar Nederland waar we om 8.30 uur landen.