Frankrijk - Juni 2008 Fotoboek

 

Dag 1              Zaterdag 21 juni 2008, Lelystad naar voorbij Parijs (Frankrijk)

Halverwege de middag kunnen we dan eindelijk ‘de troep’ in ons huis in Lelystad achter laten, het kost ons beiden wat moeite, maar na meer dan een jaar thuis wordt het toch echt wel weer een keertje tijd voor vakantie! Gisteren hebben we definitief besloten richting Zuid-Frankrijk te rijden, nog even snel wat boeken/ kaarten gehaald, we willen eerst richting de Lanquedoc-Rousillon rijden. Hier zijn we eerder al een weekje op survivaltocht geweest, wat we konden herinneren was dit wel een mooi gebied. Omdat we niet zo vroeg vertrekken, omdat er eerst nog van alles gedaan en geregeld moet worden, besluiten we het stuk in tweeën te delen en ergens halverwege te overnachten. Rond Parijs blijkt het ook op zaterdagavond druk te zijn, gelukkig duurt het oponthoud niet al te lang, rond 21.00 stoppen we met rijden, we programmeren de routeplanner naar een Formule 1 hotel (€ 32) in net voorbij Parijs. Simpel wat oud en vervallen, maar redelijk schoon en goedkoop, de kamer heeft zelfs een tv en zelfs wij kijken vanavond naar voetbal…

 

Dag 2              Zondag 22 juni 2008, Parijs naar Millau

Om 7.30 gaan we weer verder op weg, we willen een relaxte week ervan maken, dus willen niet te vroeg opstaan. Doordat we gisteren niet overal lekker konden doorrijden zijn we gisteren iets minder ver komen, we moeten vandaag nog bijna 6 uur rijden. We rijden gewoon over de tolwegen door Frankrijk heen, kost wel wat meer maar om rijden kost bijna 4 uur extra, daar hebben we niet zoveel zin in, misschien op de terug dat we dit wel zullen doen, we zien wel. Onderweg hebben we heel veel regen, gelukkig rijden we steeds zuidelijker er wordt het weer (zoals hard gehoopt) ineens beter, een helder blauwe lucht en een heerlijk zonnetje, daar gaan we voor deze vakantie. Om 13.30 komen we na 1x een korte file aan in Millau, het landschap hier is mooi groen en heuvelachtig. We programmeren een hotel in uit de Lonely Planet (Hotel La Capelle, € 45) in de routeplanner, het is even zoeken, want hij geeft wel heel veel onmogelijk/ niet bestaande afslagen aan, maar na een extra rondje komen we er uiteindelijk simpel via de hoofdweg langs gereden. Een prima keuze vinden wij, complete, nette kamers, met douche, wc en tv, helaas werkt de airco (nog) niet. Parkeren is een klein nadeel, want je moet parkeergeld betalen, maar enkel van 8.15 tot 18.00, niet zo’n probleem dus want dan zullen we meestal toch weg zijn. ’s Middags verkennen we het stadje, toeristisch stadje, maar wel op veel plekken toch wel een vervallen/ verwaarloosde indruk, supersmalle, niet al te schone, onprettige straatjes, naast de grotere meer toeristische straten. Enkel de meest toeristisch plaatsen maken een keurige indruk. Het stadje heeft een leuk kerkje maar verder is er behalve wat terrasjes niets te beleven. We komen direct achter de Franse manier van leven, want als wij om 18.00 uur een hapje willen gaan eten is er natuurlijk nog niets geopend, uiteindelijk besluiten we om dan maar een pizza te halen.

 

Dag 3              Maandag 23 juni 2008, Aven Armand – Chaos de Nime le Vieux – Abime de Bramabiau

We zijn op tijd wakker want om 7.30 wordt het warm op kamer en beginnen de vrachtauto’s vlak onder ons raam heen en weer te rijden, iedere keer achteruit rijden gaat weer de wekker… Ach 7.30 is geen hele gekke tijd, dus we gaan er uit en even langs de bakker voor een vers broodje. We rijden vandaag eerst naar le Rozier, de bedoeling was om vanaf daar een wandeling te gaan maken. De route naar le Rozier is erg mooi, prachtige rotsachtige heuvels en mooie uitzichtpunten onderweg. Bij wegwerkzaamheden, gaat een vriendelijke Fransman ons voor, door een spannende omleidingroute, door wel erg smalle straatjes (zelfs de clio past hier maar precies door heen) midden door het stadje heen. Gelukkig is het maar een klein stukje, de meneer wil weten wat we precies willen doen en we laten de kaart zien, we krijgen nog een laatste stukje ‘routebeschrijving’, maar helaas kunnen we hiermee geen parkeerplaats/ beginpunt van een wandeling vinden. Maakt ook niet uit dan direct over op plan 2, de grotten van Armand, deze lagen (net als veel andere mooie plekken) toch ook in de buurt. De grotten staan prima aangegeven en dus gemakkelijk te vinden. De grotten zijn erg de moeite waard, een rondleiding van een uurtje waarbij je eerst prachtig over de stalagmieten en stalactieten  heen kijkt, daarna afdaalt in de grot en midden tussen allerlei prachtige formaties door kunt lopen, zeker een van de mooiere grotten die we bezocht hebben. Na de grotten rijden we naar Chaos Nimes le Vieux, hier maken we een leuke rondwandeling van zo’n 2 uurtjes, een simpele maar erg leuke wandeling tussen mooie rotsformaties door, een voorproefje voor de rotsformaties in Montpellier le Vieux. Daarna nog een ritje naar Mont Aigoual (  m), een bergtop met weerstation, uitzicht om de omgeving niet echt spectaculair mooi vanaf hier, zeker niet door de wazige luchten. Daarna rijden we nog naar Abime de Bramabiau, eerst een leuke boswandeling een stukje naar beneden toe. Daarna begint de rondleiding met een gids, bij een waterval die uit een kloof vandaan stroomt. Met de gids loop je via een smalle hoge kloof, bovenlangs het snelstromende water een grot in. De grot is best groot en via smalle tunnels kun je de grot doorlopen, een aantal ruimtes met wat mooie formaties, vooral de plafonds die uit allemaal losse stenen bestaan, zijn wel bijzonder, onvoorstelbaar dat dit niet instort. We eten bij het restaurantje dat bij de grot ligt lasagne, pizza en salade, oma snapt het allemaal net meer zo goed, dus we moeten wat geduld hebben, maar ze blijven vriendelijk en we hebben een lekkere maaltijd en een stukje appeltaart vooraf en als toetje. We rijden terug via een mooie bosachtige omgeving, vlak langs Montpellier le Vieux, dit staat voor morgen op het programma.

 

Dag 4               Dinsdag 24 juni 2008, Montpellier le Vieux

We halen een lekker vers stokbroodje en daarna rijden we naar Montpellier le Vieux. Het hotel in Millau bevalt ons goed, dus ook vannacht zullen we hier nog een nachtje blijven. Bij de ingang krijg je een klein kaartje van het gebied en alle wandelingen staan hier perfect aangegeven. We maken alle wandelingen die je door het park heen kunt maken en komen onderweg allerlei bizarre grote rotsformaties tegen, de meeste rotsen hebben een naam gekregen, met wat fantasie valt er ook echt wel wat van te maken.

 

Wij vinden de krokodil de leukste vorm hebben. Helaas is het niet zo helderblauw als gisteren, het is vandaag bewolkt, maar gelukkig wel droog, de temperatuur is wel lekker om te wandelen. We maken ook nog een klein uitstapje op een van de routes buiten het park, we dalen een stukje af richting het dal en lopen dan weer terug, hier loopt een wandelroute, maar dit rondje is te groot om vandaag helemaal te lopen. ’s Avonds eten we quiche en een salade en een lekker ijsje toe, er valt een verfrissend buitje regen.

 

Dag 5               Woensdag 25 juni 2008, Causses de noir - Grotte de Dargilan

Wat een rust deze ochtend, er wordt blijkbaar niet gewerkt, dus we worden een keer niet wakker van het lawaai van vrachtauto’s. Vandaag maken we 2 wandelingen in de bergen van de causses de noir, een mooi groen heuvelachtig gebied, we maken een wandeling van 3 km en een van 8 km. De eerste korte wandeling gaat door het bos heen naar een mooi uitzichtpunt waar parapenters vanaf vliegen (later op de middag zijn we er 40 in de lucht hangen boven dit punt). De tweede wandeling gaat ook het eerste stuk door het bos heen, daarna lopen we een stuk langs de rand van de berg met een prachtig uitzicht op de rotsachtige bergen aan de andere kant. We komen er met deze route achter dat wij de markering van de franse wandelroutes hier niet duidelijk vinden, verschillende routes blijken allemaal geel gemarkeerd te zijn, en op de kaart zijn alle wandelroutes roze gemarkeerd, ook mist soms op een heel stuk de markering opeens. We lopen een keer een klein stukje verkeerd, maar dan verteld een vriendelijke franse mevrouw, die van de andere kant gelopen komt, ons dat deze route helemaal naar het dal toeloopt, dat was dus niet de bedoeling, moesten we toch de niet gemarkeerde route op de splitsing hebben. De wandelingen zijn niet zo lang dus besluiten we toch nog een keer naar de roze grotten van Dargilan te rijden. We zijn er al eerder geweest en weten nog dat we het erg mooi vonden, maar verder kunnen we ons er niet veel meer van herinneren. De grot blijkt zeker een 2e bezoekje waard, bij de ingang heb je een mooi uitzicht op de bergen in de omgeving. Dit is de grootste van de 3 grotten die we hier bezoeken, de eerste ruimte die we binnen komen vinden we al erg mooi, maar hier achter blijken nog verschillende veel mooiere grote ruimtes te liggen. We lopen langs een prachtig gevormde ‘waterval’ van 100 meter lang en 20 meter hoog en nog een grote hoge zuil, ook de roze/ grijze kleuren in deze grot zijn erg bijzonder. Een klein stukje is extra spannend doordat het licht op de trap even is uitgevallen, maar op de terugweg is dit al weer gerepareerd. Wij vinden de grotten van Armand wel mooier, omdat je hier ook echt heel bijzonder tussen alle mooie fijn gevormde creaties omringd doorheen loopt, maar deze grot is zeer zeker ook erg mooi, met veel grote bijzondere vormen. Al eerder hadden we bij een toeristische attractie best lekker gegeten en ook hier ziet het menu er best aardig (en heel voordelig voor €8,5) uit. Het is na vijven en we hebben na een lekker dagje weg, ook eigenlijk nu best al trek in een lekker hapje. We eten quiche, met een tomaatje, patat met kipkluifjes en een ijsje toe. In de stad zelf betaal je veel meer, ook voor een simpele maaltijd.

 

Dag 6               Donderdag 26 juni 2008, Millau via Roque sur Ceze naar Chambery

Vandaag vertrekken we uit Millau, de mooiste dingen in de omgeving van Millau hebben we naar ons idee gezien, dus we gaan een ander stukje van Frankrijk verkennen. We rijden het eerste stuk binnendoor via Ales, naar Roque sur Ceze, een mooie route door een heuvel- en rotsachtige omgeving en door leuke kleine dorpjes heen. We houden lunchpauze bij la Cascade du Sautadet (bij Roque sur Ceze), dit is een stukje langs de rivier de Ceze vol met grote witte rotsen. We lopen een stukje langs de Ceze, waar we uitkomen bij een kleine waterval, erg mooi, helaas ook nu al erg druk.

Daarna rijden we verder richting de Rhone-Alps, we nemen hier toch nog maar een klein stukje tolweg, want we hebben geen zin in een lange rijdag. We besluiten vandaag te overnachten in Chambery, lekker makkelijk want hier zit een Formule 1 hotel (niet al te schoon helaas), dus dat scheelt weer zoeken.

 

Dag 7              Vrijdag 27 juni 2008, Chambery via Annecy naar Chamonix

Vanuit Chambery rijden we binnendoor in de richting van Annecy, onderweg worden we weer een keer omgeleid omdat de weg weer opgebroken is, de omleiding volgt een prachtige route over bergweggetjes, met prachtige uitzichten onderweg. Vlak voor Annecy bezoeken we in Lovagny Gorges du Fier, dit is een ravijn, van ongeveer 70 meter hoog, halverwege dit ravijn is een soort van brugconstructie aan de rotswanden bevestigd, zodat je gemakkelijk door het ravijn heen kunt lopen. Het is niet spectaculair mooi, maar wel bijzonder om zo halverwege tussen een ravijn te lopen, het is een wandeling van een kwartiertje en met een beetje fantasie kun je gezichten ontdekken in de rotswanden. Na het ravijn kun je nog een korte wandeling maken tussen/ langs grote rotsblokken. Na dit uitstapje rijden we verder richting Annecy en Lac d’Annecy, vanaf hier rijden we langs het meer naar Talloires. De route langs het mooie blauwe meer is prachtig, met indrukwekkende bergen op de achtergrond, prachtige plaatjes geeft dit met een mooie blauwe lucht. Volgens ons boekje zou vanuit het stadje Talloires, dat langs het meer ligt de route naar la Cascade d’Angon (een waterval) goed aangegeven moeten zijn. We rijden rustig door het stadje heen, maar we zien wel prachtige uitzichten, maar geen bordjes. Van een vriendelijke Fransman die ons de route enthousiast in het Frans beschrijft worden we ook niet wijzer. Als we dan toch nog een laatste poging een tweede keer terugrijden, zien we toch een klein houten bordje staan, goed het is aangegeven maar duidelijk? Na een klein stukje omhoog mogen we niet verder rijden,  de parkeerplaats die er zou moeten zijn vinden we niet, maar voor privé appartementen is nog genoeg parkeerplaats, dus we gokken het om de auto hier te parkeren. Ook nu een houten bordje wat het pad aangeeft wat we in moeten. Ook deze route is niet gemarkeerd, er staan af en toe bordjes, maar de info hierop is onduidelijk/ onjuist. Als het pas in tweeën splitst, kiezen wij voor de route waar geen hekjes voor de ingang van het pad staan. Het is een leuke boswandeling, en we horen duidelijk een waterval stromen maar zien niets. Op de terugweg proberen we dan maar een klein ander paadje in te slaan, wie weet… Dit blijkt dus de juiste route te zijn, we komen op eens op een leuk rotsig paadje langs de bergwand terecht, afgezet met hekjes. Dit is in ieder geval een wandeling met prachtig uitzicht op de bergen en de omgeving. Dan horen we eerst de waterval weer dichterbij komen, we zitten nu een stuk lager dus dit lijkt eindelijk de goede kant op te gaan. We komen eerst bij een andere, ook leuke waterval terecht, en dan eindelijk bij de waterval die in ons boekje stond. De waterval is smal en heel lang, niet super spectaculair, maar het laatste stukje van de route naar de waterval toe (en de autoroute langs het meer) zijn zeer zeker wel heel erg de moeite waard. Het laatste stukje naar de watervallen toe gaat over glibberige rotspaadjes en het rotspad loopt onder de eerste waterval door om bij de tweede waterval te komen, een leuk paadje. Ook de tweede waterval kun je bereiken, maar de klimspullen voor het allerlaatste kleine stukje liggen in Nederland, dus dit gaat niet. Blij dat we met wat moeite toch deze wandeling gemaakt hebben, het was zeker de moeite waard, wandelen we rustig weer door het bos terug.. We vervolgen de prachtige route langs het meer in de richting van Chamonix, we willen vanavond in Chamonix overnachten, zodat we hier morgen weer kunnen gaan wandelen, Chamonix is nog 2 uurtjes rijden over de binnen door wegen. Richting Chamonix worden de bergen steeds hoger en zien we ook steeds meer sneeuw op de bergtoppen liggen. In Chamonix zetten we de auto even neer in het midden van het centrum en gaan dan op zoek naar een hotelletje, we blijken pech te hebben want dit weekend is er een marathon dus alle hotels zitten veel voller dan normaal. We vinden toch een voor ‘chamonix begrippen’ betaalbaar hotelletje, een aanrader vinden we het niet, want deze kamer is wel heel erg gedateerd, ooit was dit een vrij luxe hotel denken we, maar als er al 50 jaar niets aan een kamer gedaan is…. Maar goed we slapen er lekker en dat is het belangrijkste.

 

Dag 8              Zaterdag 28 juni 2008, L’Aiguille de midi (3842 m) en le Montenvers – Mer de la Glace

We nemen ’s ochtends de kabelbaan omhoog, de eerste kabelbaan gaat naar 2317 meter (plan de l’Aiguille), sommige stukken best even eng, want vooral na een paal schommelt de kabelbaan heel erg (later als we terug lopen zien we dat de kabelbaan ook echt enorm schommelt, dit was dus niet alleen ons gevoel….). Op het tussenstuk genieten we even van het prachtige uitzicht en maken wat foto’s daarna nemen we de tweede kabelbaan omhoog naar de top van de Aiguille du Midi op 3842 meter hoogte. Dit ritje schommelt gelukkig minder, enkel het laatste stukje is even eng, als de kabelbaan stil komt te hangen en dan wel heel langzaam verder gaat…. Op de top kun je ook nog een kabelbaan nemen die 5 km dwars over de gletsjers heen gaat en je naar de grens met Italië brengt, we twijfelen of we dit ook zullen doen, maar het is niet goedkoop en we vinden het leuker om wat meer tijd te hebben om nog te wandelen. Op de top kun je op verschillende punten van het uitzicht genieten, het liftje dat nog een klein stukje naar echt het hoogste punt gaat werkt niet. We genieten een tijdje van het uitzicht op het hoogste plateau, als we hier vanaf lopen blijkt dat ze dit plateau ook gaan sluiten, het is vandaag voor ‘prive’ afgehuurd, belachelijk vinden wij. We lopen nog naar een paar andere uitzichtpunten, ook hier vandaan uitzicht op o.a. de Mont Blanc en andere prachtige hoge bergen in de omgeving. Op de Mont Blanc zien we in de verte mensen ploeteren om de top te beklimmen, wat is zo’n kabelbaan toch een luxe manier om van deze prachtige uitzichten te kunnen genieten. Ook op deze berg zien we volop mensen met touwen, klimijzers en pikhouwelen, geeft een gek gevoel lijkt ons, heb je zoveel moeite gedaan om een berg te beklimmen, kom je aan op een bergtop midden tussen honderden toeristen, toch niet zo mooi als een piek beklimmen waar geen kabelbaan heen loopt. Overal lees je ook over een ijsgrot op de top van deze berg, maar als we hier voor de deur staan blijkt ook deze gesloten te zijn, niet echt netjes, er is wel erg veel gesloten vandaag. We nemen de kabelbaan weer naar beneden, deze keer in een veel legere cabine, das toch ook aangenamer dan helemaal volgepropt naast elkaar te staan. We stappen uit op 2317 meter en gaan vanaf hier wandelen, de sneeuw is vanaf dit punt zo goed als helemaal weg gesmolten, dus vanaf hier is dit prima te doen. We maken eerst een kort uitstapje naar le Lac Bleu, een leuke korte wandeling naar een mooi helderblauw bergmeertje. We lopen weer terug naar de kabelbaan en gaan dan beginnen aan de wandeling, die langs de berg heen loopt, naar de iets lager gelegen gletsjer Mer de Glace (op 1913 meter). Dit is echt een prachtige wandeling, iedere keer zijn we weer onder de indruk van de prachtige uitzichten op de omringende bergen en het dal. Ook op deze route geen markering, maar dat is hier niet zo erg, want de route is simpel te volgen, wel op splitsingen soms bordjes, helaas of zonder tijdsinfo of met tijdsinfo die niet helemaal lijkt te kloppen. We lopen een extra stukje bovenlangs een berg, met nog weer meer spectaculaire uitzichten (aardig stukje extra klimmen, maar zeker de moeite waard). Daarna komen we aan bij Mer de Glace, helaas heeft de ‘gletserzee’ zich flink terug getrokken en is van een afstandje bijna niet meer te zien dat dit een gletsjer is, doordat het ijs zo sterk met zand ed vervuild is, is het zwart/ grijs van kleur. Je kunt met een klein kabelbaantje naar de voet van de gletsjer toe, we hebben hiervoor geen kaartjes omdat we hier lopend gekomen zijn, maar de meneer verteld ons dat dit ‘for free’ is, prima dan stappen we gewoon in. Na een klein stukje kabelbaan is het nog 300 traptreden naar beneden, dan kom je bij het ijs van gletsjer uit. Je kan helaas niet over de gletsjer heen wandelen, je kunt hier enkel de ijsgrot bezoeken (deze is wel geopend). Op zich is de ijsgrot best wel aardig, maar wij zijn vorig jaar in Zwitserland erg verwend met een prachtige ijsgrot, dus deze vinden we niet zo heel erg mooi. Na een kort bezoekje nemen we al weer snel de trap en de kabelbaan naar boven toe. Dan lopen we vanaf dit punt terug naar Chamonix (1034 meter), van te voren eigenlijk niet zo goed op de kaartjes gekeken want ons niet echt gerealiseerd dat dit nog een leuke afdaling was naar Chamonix. Het begin van de afdaling is prachtig, we maken nog een extra uitstapje naar een uitzichtspunt, daarna gaat de rest van de route afwisselend door bos en door open plekken. De prachtige uitzichten verdwijnen, en dan wordt het opeens een lange saaie afdaling naar het dorp toe, we denken dat de totale wandeling vandaag zo’n 18 km is geweest.

 

Dag 9               Zondag 29 juni 2008, Chamonix naar St. Jean de Maurienne

Vandaag gaan we met de auto over een aantal bergpassen heen rijden, in het bekende gebied waar ook de tour du France doorheen rijdt. We plannen niet echt een eindbestemming, we zien wel waar we uitkomen en of we misschien nog ergens een leuk rondje kunnen wandelen. We rijden eerst naar Albertville, vanaf hier wordt de route steeds mooier, via Bourg St Maurice rijden we  naar Val d’isere, hier komen we langs een prachtig bergmeer (Lac du Chevril), tussen hoge bergen in, hier houden we een lunchpauze. In Val d’isere twijfelen we nog even of we hier zullen overnachten, maar we besluiten toch nog maar een stukje verder te rijden, we maken nog wel een tussenstop om wat foto’s te maken. Dan rijden we verder over de eerste bergpas de Col de l’iseran (2764 m), een mooie slingerweg omhoog, onderweg rijden we veel wielrenners voorbij. Op de top weer even een tussenstop om weer foto’s te maken van het mooie uitzicht en dan dalen we weer af naar Modane. Uiteindelijk komen we voor de overnachting terecht in St. Jean de Maurienne bij hotel l’Europe. Dit hotel ziet er netjes uit, hier krijg je net als in Millau, veel meer waar voor je geld, dan in het super toeristische Chamonix.

 

Dag 10            Maandag 30 juni 2008, St. Jean de Maurienne naar Bourg d’Oisans

Vandaag rijden we het rondje in de Rhone Alpen verder, we rijden via de Col du Galibier (2646 m), vanaf de top van deze bergpas genieten we van het prachtige uitzicht op de omliggende hoge bergen, we lopen ook nog een stukje omhoog naar een nog mooier uitzichtpunt. Daarna rijden we verder naar la Grave La Meije, vanaf hier nemen we een kabelbaan, de eerste kabelbaan brengt ons naar 2416 meter, de tweede kabelbaan brengt ons weer naar de sneeuw op 3211 meter. Op het hoogste punt wandelen we een stukje door de sneeuw heen en bezoeken we de ijsgrot die ook hier gemaakt is. Deze ijsgrot is veel mooier en groter dan die bij Chamonix, in de grot zijn verschillende dieren en fantasie dieren nagemaakt, soms moet je even goed kijken wat het nu is, omdat je er niet goed recht voor staat, maar dat maakt het juist wel leuk. Vooral de vleermuis vinden wij erg mooi gemaakt. Dan nemen we weer de kabelbaan naar het middenstation terug, vanaf hier lopen we terug naar het beginpunt op 1450 meter. De afdaling geeft een mooi uitzicht, maar verder vinden we het niet zo’n prettige/ mooie afdaling, hij gaat vrij steil en de wandelpaden zijn ook mountainbike paden, wat ervoor zorgt dat de rotsige paden uitgesleten en glad zijn. Vanaf la Grave rijden we nog een stukje verder, we gaan op zoek naar een hotel voor de afslag van l’Alpe-d’Huez, deze bergpas willen we morgen gaan rijden. We komen terecht in le Bourg d’Oisans, waar we bij hotel Milan overnachten.

 

Dag 11            Dinsdag 1 Juli, Bourg d’Oisans via l’Alpe- d’Huez naar Remiremont

We beginnen vandaag om samen met veel wielrenners de Alpe d’Huez op te rijden. Het is leuk om deze bekende route gereden te hebben, maar heel bijzonder mooi vinden wij het niet, wel veel hoge bergen, maar nergens echt een mooi uitzichtpunt, wel heel erg veel hotels. We rijden nog door tot boven op de berg (boven het toeristische stadje), maar ook hier vinden wij niet veel te beleven. Misschien dat als je een kabelbaan verder omhoog neemt het uitzicht wel mooi is, maar wij besluiten weer verder te rijden.. Veel mooier vinden wij de route van Huez naar Villard Reculas, over een echt smal bergweggetje (best lastig als je dan net op het smalste stukje een tegenligger tegen komt…), met prachtige uitzichten op het dal en de omringende bergen. We rijden verder via Allemont in de richting van Grenoble, we gaan vandaag alvast een stukje richting Nederland rijden, zodat we niet in een keer het hele stuk hoeven te rijden. Dit keer rijden we niet via de tolwegen, het is op deze route prima te doen om via binnendoor wegen te rijden. Onderweg komen we nog langs een grot gereden, dit lijkt ons nog wel een leuk bezoekje, maar als we horen dat we dan nog een halfuur moeten wachten en 2 schoolklassen zien staan, besluiten we dit toch maar niet te doen. Vanaf Grenoble rijden we via Besancon de richting van Nancy, we overnachten in Remiremont bij een Etaphotel (€39), iets duurder maar ook net wat comfortabeler en schoner dan een Formule 1 hotel, doordat je eigen sanitair op de kamer hebt.

 

Dag 12            Woensdag 2 Juli, Remiremont naar Nederland

Vandaag rijden we het laatste stukje terug naar Nederland, we rijden via Luxemburg en België, dit is de snelste route als je tolwegen wilt ontwijken. Op zich een prima route, maar het nadeel is wel dat Luxemburg verschrikkelijk druk is, vooral ook met vrachtwagens. Vooral het eerste benzinestation na de grens was belachelijk druk, totaal geblokkeerd met vrachtauto’s. We willen eigenlijk ook tanken maar ook het 2e benzinestation is belachelijk druk, dit komt doordat de benzineprijzen in Luxemburg een heel stuk lager liggen, maar een hele lange wacht rij hebben wij weinig zin in, dus wij tanken toch maar in België dan de tank vol. In België rijden we echt enorm noodweer in, onweer en hele harde regen, dit rijd lastiger en neger dan alle kleine bergweggetjes, zeker op de Belgische wegen. Na bijna 7 uur komen we dan weer veilig in Nederland aan.