Tsjechië en Slowakije - September 2005 FotoboekGPS Gegevens

 

Dag 1              dinsdag 30 augustus, Almere naar Halle (Duitsland)

We werken ‘s ochtends nog een paar uurtjes en rond 13.30 uur gaan we rijden. Casper heeft ‘s ochtends besloten dat we richting Tsjechië/ Slowakije gaan rijden, hier voorspellen ze goed weer. We eten onderweg bij de Mac Donalds en rond 19.00 uur willen we voorbij Halle/ voor Dresden op zoek gaan naar een camping. Dat bleek nog niet zo makkelijk, we hadden in het wegenboek wel een camping geprikt, maar zonder precies adres is zo’n camping zelfs met routeplanner lastig te vinden. We werden kleine dorpjes/ boerenweggetjes ingestuurd, waar we besloten maar op zoek te gaan naar onze ‘eigen campingplaats’. Die hadden we wel snel gevonden, dat is het voordeel van zo’n auto. We stonden achter de schuren van een boerderij achter een oud muurtje, perfecte kampeerplaats voor de cruiser. ‘s Avonds horen we nog wel wat tractoren voorbij komen maar gelukkig worden we niet ontdekt.

 

Dag 2              woensdag 31 augustus, Halle naar Harrachov (Tsjechië, Krkonose NP)

We slapen prima de eerste nacht in de landcruiser. ‘s Ochtends om 6.00 uur de wekker, zodat we vroeg kunnen vertrekken, het weer ziet er prima uit vandaag. Om 11.30 komen we aan in Harrachov, hier is 1 camping daar rijden we direct naar toe. De camping kost 300 kroon/ € 10 per nacht voor 2 personen en een ‘wohnmobile’. We vinden  het niet goedkoop voor Tsjechië, maar het sanitair op de camping is gloednieuw en wordt prima schoongehouden. We lopen ‘s middags een rondje in het Krkonose NP, hetzelfde rondje als dat we begin dit jaar in de sneeuw gelopen hebben, langs een mooie waterval. Ook zonder sneeuw een erg leuke route om te wandelen. In totaal lopen we vandaag ongeveer 12 km. ’s Avonds zoeken we naar een leuk (goedkoop) restaurantje, dat bleek nog niet zo gemakkelijk. Bij veel restaurants moet je apart nog patat of zo bij bestellen. We komen uit bij een pizzeria, daar eten we een simpele pizza, hiermee blijven we precies binnen ons ‘budget’ van € 10 met zijn tweeën voor de avondmaaltijd.

 

Dag 3              donderdag 1 september, Harrachov naar Spindleruv Mlyn (Krkonose NP)

We staan op tijd op en starten om 8.00 uur met de (lange) wandeling naar Spindleruv Mlyn. We lopen weer langs de waterval en daarna over een lange asfaltweg (’s winters langlaufpad) geleidelijk aan de berg omhoog. Het asfalt loopt makkelijk dus we kunnen lekker doorlopen. Boven op de berg lopen we naar Pramen Labe, het beginpunt van de Elbe. Leuke route om te lopen, helaas wel erg toeristisch hier. (Komt ook doordat vlakbij Pramen Labe een groot hotel ligt.) We lopen nog een klein stukje langer door naar Ceska Budka, volgens de kaart ligt hier de grens met Polen. Via een rotsig paadje dalen we via een prachtige route weer de berg af. Na 25 km en 700 meter stijgen (en dalen) komen we om 15.15 aan in Spindleruv Mlyn. Een bus terug naar Harrachov gaat nog wel, maar met 3 overstaps en 2 uur reistijd hebben we hier weinig zin in. We gaan dus op zoek naar een pension, in het centrum zelf vragen alle pensions/ hotels € 15 of € 16 p.p.p.n., dit vonden we een hoop geld. Uiteindelijk vinden we net 2 minuten buiten het centrum een klein pension waar we voor 560 kroon (€ 19) met zijn tweeën 1 nacht kunnen slapen. Geen sanitair/ tv op de kamer maar het is netjes en schoon en er zit wel ontbijt bij. Het eten lijkt hier nog duurder dan in Harrachov (of hebben we toch het verkeerde restaurantje uitgezocht?). Sylvia eet een bordje goulash (lekker maar niet veel) en Casper eet dure gepaneerde kaas, zelfs met deze simpele gerechten, geen goedkope maaltijd.

 

Dag 4               vrijdag 2 september, Spindleruv Mlyn naar Harrachov (Krkonose NP)

Na een lekker en uitgebreid ontbijtje, voor ons tweeën, beginnen we om 8.30 uur aan de wandeling terug naar Harrachov. Het gaat direct steil omhoog, we lopen hierdoor niet zo heel snel, wel weer een leuke route om te lopen. Via Horni Misecky lopen we over de berg heen naar Dvoracky waar we rond 12.30 uur stoppen om wat te drinken. Daarna weer de afdaling, over een lange asfaltweg, beetje saai en vermoeiend dit laatste stuk naar het dorp toe. De route van vandaag is 19,5 km, we stijgen (en dalen) totaal 800 meter. In het dorp eten we een ijsje en dan lopen we het laatste stuk naar de camping toe. De auto hebben we vannacht op de camping laten staan, gelukkig zijn ze hier erg makkelijk en hoeve we voor vannacht enkel voor de auto te betalen. De auto blijkt bij betaling ook opeens goedkoper, want nu rekenen ze de prijs voor een gewone auto i.p.v. van een ‘wohnmobile’, zo valt de prijs toch nog erg mee. ’s Avonds koken we zelf wat, ook lekker voor een keertje.

 

Dag 5               zaterdag 3 september, Harrachov via Jinice naar Adrspach NP

We rijden via Jinice (we wilden hier wandelen, maar kwamen uit in het industriegebied, en zagen op de kaart hier niet echt een wandelgebied, dus besloten we elders heen te rijden) en Trutnov naar Adrspach/ Teplice nad Metuji. Buiten het dorp lag een camping waar we voor totaal € 7 per nacht konden overnachten. We planden de route voor morgen en haalden een ijsje, een lekkere rustdag dus weer. We eten bij een hotel/ restaurantje 0,5 km van de camping (bij een ingang van het park), eindelijk echt lekker gegeten voor € 10.

 

Dag 6               zondag 4 september, Adrspach NP

We slapen uit en beginnen rond 9.00 uur te wandelen. De eerste 3 km lopen langs de weg, daarna komen we bij de ingang van het Adrspach/ Teplicke Skaly NP, waar we als ontbijt een hotdog eten. Entree van het park kost 50 kroon pp. We lopen eerst een rondje om het meer heen, mooi rondje met een mooie weerspiegeling van de rotsen in het water. Daarna lopen we een route langs allemaal prachtige bizarre rotsformaties, erg mooi maar ook erg toeristisch hier. Er vaart ook een bootje door een klein stukje van het gebied, maar dit lijkt ons niet erg spectaculair dus dit slaan we over. We lopen in een rondje terug naar de camping, de terugweg gaat dwars door het NP heen. Deze route is nog wel toeristisch maar gelukkig lang niet zo erg als het beginstuk. De route loopt door rotsformaties/ door bossen en door stukken moerassig gebied heen, over boomstammen en rotsige paadjes heen, erg mooie route! We besluiten om een stukje extra te lopen via een blauwe route (hadden we eigenlijk voor morgen gepland). Een stukje flink stijgen en daarna liepen we een prachtig stuk op en neer tussen de rotsen door over de bergrug heen. Op 1 punt hadden we ook een prachtig uitzicht over het hele gebied heen. We dalen weer rustig de berg af en het laatste gedeelte van de route loopt ook weer langs prachtige rotsen. Ook klimmen we nog heel veel trappetjes op naar een uitzichtspunt. We lopen vandaag in totaal 15 km en stijgen 500 meter, de mooiste route die we deze vakantie tot nu toe gelopen hebben! We halen een ijsje en komen rond 16.00 uur terug op de camping. Hier komen we erachter dat achterin de auto alles wel erg vochtig is geworden, vooral alles van metaal is hartstikke nat en er heeft echt niets gelekt! Alles drooggemaakt en proberen de auto zoveel mogelijk te luchten, lijkt ons de beste optie. We willen weer lekker bij hetzelfde restaurant als gisteren gaan eten, maar die blijkt op zondag om 17.00 uur te sluiten, dat hadden we niet verwacht. Veel anders om de eten zat er niet in de buurt, maar gelukkig was de snackbar die om de hoek zat nog net wel geopend. De patat was hier op maar gelukkig waren we net op tijd voor de laatste twee lekkere hamburgers en 2 kleine pizza’s. De snackbar deed prima zaken doordat het restaurant gesloten was. Niet een maaltijd zoals verwacht, maar we hadden voor weinig geld toch nog best lekker gegeten. 

   

 

Dag 7              maandag 5 september, Adrspach naar Pec pod Snezkou (Krkonose NP)

We slapen weer uit vandaag, we slapen lekker in de auto, jammer dat alles in de auto zo nat wordt. Rond 9.30 vertrekken we richting Pec pod Snezkou, ook hier werkt de routeplanner weer perfect en voor 11.00 uur komen we hier aan. Ook vandaag is het weer stralend weer. We rijden helaas niet langs een camping wel komen we onderweg heel veel pensions tegen. We parkeren de auto even op een parkeerterrein. (1 uur parkeren kost hier 50 kroon, das bijna 2 euro,das makkelijk geld verdienen!) We halen even wat te eten bij de supermarkt en vragen bij de Touristinfo nog even na of hier echt geen camping zit, helaas zit die er echt niet dus gaan we op zoek naar een goedkoop pension. Die hebben we hier snel gevonden, 360 kroon (12 euro) per nacht voor zijn tweeën als we drie dagen of langer blijven, das niet duur. Sanitair zit op de gang maar ziet er netjes uit, en je kan zelf in de keuken voor je eigen eten zorgen. De auto laten we hier even flink doorluchten, hopelijk gaat al het vocht er een beetje uit. ’s Avonds zoeken we weer een restaurantje, er blijkt hier niet veel keus te zijn, veel restaurants zijn dicht. We komen uit bij een duur hotel/ restaurant dat ook wat goedkope gerechten op de kaart heeft staan. Blijkt een goede keuze, we eten hier erg lekker, er zit uitgebreide garnering bij elk gerecht , voor € 10 een heerlijke maaltijd.

 

Dag 8              dinsdag 6 september, Pec pod Snezkou naar Snezna (hoogste punt van Tsjechië op 1602 meter in Krkonose NP)

Om 9.00 uur vertrekken we vandaag, we lopen eerst langs de bakker om een broodje te halen voor het ontbijt. Weer heerlijk wandelweer vandaag, wat hebben we tot nu toe een mazzel met het weer! Het eerste stukje van de route loopt ook naar de lift toe, dus dit stuk is erg druk. De meeste mensen nemen de lift omhoog, dus gelukkig is het volgende stuk van de route niet zo druk. De route loopt via een leuk bospad omhoog, om 10.30 zijn we al ruim 400 meter gestegen, dat schiet lekker op. Daarna stijgen we rustig aan verder, bij het eindpunt van de lift wordt de route ineens weer een heel stuk drukker. Het eindpunt van de lift ligt ongeveer 250 meter onder de top en het laatste stuk gaat vrij steil/ gedeeltelijk via trappen omhoog. Het verbaasd ons hoeveel oudere mensen zich aan deze route wagen. Boven op de top staat erg veel wind, voor het eerst deze vakantie hebben we nu onze jassen echt wel nodig, je waait hier bijna om. We eten iets bij het restaurant op de top, de prijzen hier zijn opeens in Poolse sloty’s, daar hadden we niet op gerekend. We kunnen wel in kronen betalen, bleek niet zo goedkoop te zijn. We zitten vlakbij de Poolse grens, maar de top was (dachten wij ten minste) de hoogste top van Tsjechië. We lopen via de andere kant van de berg naar beneden, een erg rotsige route, de trappetjes van de heen weg liepen prettiger. We lopen over de bergrug heen en komen dan echt langs de grens van Polen en Tsjechië, hier staat ook een groot bord. Er staan een aantal grote hotels op de bergrug (de iets lagere zijn ook gewoon met de auto te bereiken) dus ook hier zijn we zeker niet de enigen. Over de bergrug zijn 2 grote houten bruggen over een waterig gebied heen gebouwd, dat verwacht je niet grote bruggen boven op een berg, wel erg mooi weer hier. Via een veel minder toeristisch paadje liepen we weer terug naar beneden toe, heerlijk eindelijk een stuk waar we een tijd lang niemand zijn tegen gekomen. Op het laatste stuk weer een aantal berghotels (sommigen enkel te voet te bereiken), zouden hier ook mensen overnachten? Het laatste stuk gaat aardig steil terug naar het dorpje toe, waar we weer een lekker ijsje halen. Om 16.00 uur komen we moe maar voldaan terug in het pension. We lopen vandaag ruim 20,8 km en stijgen (en dalen) 1200 meter. We gaan weer eten bij hetzelfde restaurant als gisteren, we bestellen weer gebakken kaas en kipfilet in een lekkere saus, maar dit keer probeert Casper ook de kip even uit. De ober lijkt wat in de war te raken van het gewissel van de borden.

 

Dag 9               woensdag 7 september, Pec pod Snezkou naar Spindleruv Mlyn (Krkonose NP)

We starten vandaag om 8.45 uur en lopen eerst weer even langs de bakker voor een ontbijtje. Het eerste stuk van de wandeling gaat flink omhoog via een wat saaie route, best vermoeiend. Daarna komen we uit op dezelfde bergrug waar we ook gisteren gewandeld hebben, maar dan op een andere plek. We twijfelen hier even of we zin/ energie hebben om de geplande lange route naar Spindleruv Mlyn helemaal te gaan lopen, maar besluiten uiteindelijk om dit toch maar te gaan proberen, een kleiner rondje wordt meteen een wel erg korte wandeling. Het weer is heerlijk (boven de 20 graden, blauwe lucht en een verfrissend windje), dus dat is ook positief om de geplande route te gaan lopen. De afdaling naar Spindleruv Mlyn loopt via een mooi bospaadje, regelmatig langs kleine watervalletjes en met een prachtig uitzicht op de bergen er omheen. Het daalt geleidelijk af dus dit loopt erg prettig. We besluiten een stukje af te snijden van de route, door niet helemaal naar het centrum van Spindleruv Mlyn te lopen. We nemen een skipiste naar beneden om zo door te steken naar de route voor de terugweg. Onderaan de skipiste zit een snackbar waar we rond 13.00 uur patat met een simpele hamburger eten. Ook de snackbar hier vinden we erg duur, voor 2 euro meer hadden we lekker kunnen eten in het restaurant waar we de afgelopen 2 dagen hebben gegeten (een portie patat is hier zelfs goedkoper dan bij de snackbar). Ons idee is dat Spindleruv Mlyn met eten duurder is dan andere plaatsjes in Tsjechië. Maar goed we hadden weer wat energie opgedaan voor de terugwandeling. Ook het stuk weer omhoog de berg op wandelt prachtig. Vanuit Spindleruv Mlyn lopen wel de mooiste routes in dit gebied. We wandelen rustig aan de berg op, zo is de stijging goed te doen, ondertussen genieten we weer van het uitzicht. Bovenop de bergrug houden we nog een korte pauze, voor we aan de lange saaie afdaling over een asfaltweg beginnen. Een mooie wandeling vandaag en geen spijt dat we toch door gelopen zijn, want dit was juist het mooie gedeelte van de wandeling vandaag. We lopen vandaag totaal 26,7 km, met 1400 meter stijgen en dalen, een flinke wandeling dus. Even voor 17.00 uur komen we weer aan in Pec pod Snezkou, hier zijn we nog net op tijd om wat boodschapjes te halen in de supermarkt en natuurlijk een ijsje. We eten ’s avonds soep, groente- en fruitsalade en een toetje op de kamer, lekker veel vitamientjes vanavond!

  

 

Dag 10            donderdag 8 september, Pec pod Snezkou naar Horni Becva

We betalen het pension (prijs bleek excl. 30 kroon tax per nacht te zijn) en vertrekken rond 9.30 richting Slowakije. Slowakije is nog een aardig stuk rijden dus we plannen een overnachting op een camping nog voor de grens in. Via Hranice en Roznov pod Radhostem rijden we naar een camping in een groen gebied vlakbij Horni Becva. De  camping was goed te vinden, alleen was het ook nog een camping? De receptie was gesloten, maar we konden de camping wel op rijden en het sanitair was ook gewoon open. Iemand die op een van de kamers bij de camping verbleef belde even met de eigenaar, die zouden morgen terug zijn. De kosten zien we morgen wel, we denken/ hopen dat het niet zo duur zal zijn. De camping ligt op een wandelroute in een mooie omgeving, morgen gaan we hier zeker een wandeling maken. Het etenstentje bij de camping bleef gesloten, en er leek geen restaurant in de buurt te zitten, dus kookten we zelf chili con carne met macaroni.

 

Dag 11            vrijdag 9 september, Roznov naar Horni Becva naar Tatranska Strba (Slowakije, Hoge Tatra)

Er lopen wandelroutes vanaf de camping waar we staan en we besluiten vandaag een korte wandeling te maken voordat we verder gaan rijden. We maken een wandeling van 2 uurtjes, 6,3 km, een leuke wandeling door het bos en langs huisjes, heel veel lekkere bramen onderweg. We moeten wel zoeken, want deze route staat niet duidelijk gemarkeerd (de eerste niet goed gemarkeerde route die we hier lopen). Hierna rijden we naar Slowakije toe, eerst rijden we naar Zilina. We zochten een parkeerplaats waar je achteraf kon betalen (we hadden namelijk nog geen geld) maar dit lukte niet, we nemen hier enkel geld op en rijden dan direct weer door. Toevallig rijden we in langs een internetcafé, waar we even stoppen om voor 0,5 kroon per minuut te internetten. Onderweg stoppen we ook nog even bij een grote supermarkt, de geplande camping ligt namelijk weer niet echt in een dorp, dus we gaan ervan uit dat we vanavond zelf koken. We rijden naar camping Sokolovo, net voorbij Tatranska Strba, vanaf deze camping willen we gaan wandelen in de hoge Tatra. De camping kost ongeveer € 9 per nacht, we vinden het niet goedkoop, want de voorzieningen zijn niet echt goed, de camping is erg druk met ‘trekkers’. We eten vanavond zelf gebakken cheeseburgers met witte bonen en salade. We besluiten hier maar 1 nacht te blijven, morgen willen we na de wandeling op zoek gaan naar een zimmer frei.

 

Dag 12            zaterdag 10 september, Strbske Pleso naar Tatranska Lomnica (Hoge Tatra)

We staan op tijd op en rijden met de auto een klein stukje naar Strbske Pleso, waar we de auto zo hoog mogelijk parkeren. Lager op de berg is het gratis parkeren, maar hier betaal je € 5 euro per dag om te parkeren, maar we vinden het prettiger dat de auto ‘bewaakt’ staat. Het is vanaf de parkeerplaats een klein stukje lopen naar de kabelbaan die we omhoog willen nemen. Het gebied hier is verschrikkelijk toeristisch, vol met allemaal grote hotels, evenementen en veel herrie van muziek en geschreeuw van een man door een luidspeaker heen. Voor je rust moet je hier zeker niet heen gaan! Rond 9.00 uur nemen we de kabelbaan naar boven toe (130 kroon pp, niet goedkoop maar het scheelt heel veel hoogte meters en heel veel tijd). De kabelbaan gaat naar Chata Pod Soliskom op 1840 m. We maken eerst een extra uitstapje naar een top van 2093 meter. Een leuke route over een rotsig pad, flinke stijging maar goed te doen. Wel jammer dat we onderweg nog de herrie van beneden horen. Boven op de top hebben we een prachtig uitzicht over het gebied, dat beloofd een mooie wandeling te worden vandaag. We lopen via dezelfde route terug (kan niet anders) en rond 11.00 uur beginnen we aan de geplande wandeling. Het eerste stuk loopt vrij vlak over een rotsig pad, we genieten van het prachtige uitzicht om ons heen. Daarna volgt een vrij lange en steile beklimming, vermoeiend maar wel een prachtige route, langs 2 meren. We klimmen over een berg heen, door een kleine/ smalle doorgang gaan we naar de andere kant van de berg. Niet even rustig genieten van het uitzicht op de top dus, want van 2 kanten willen er mensen over de berg heen. We nemen wel snel even een foto want ook hier is het weer prachtig. Ook vandaag hebben we weer mazzel, want we hebben weer stralend weer, soms wel een paar dreigende wolken boven een berg, maar die trekken steeds weer weg. We vragen ons af of de witte vlakken zout of sneeuw zijn, Casper loopt er heen en laat mij voelen dat het sneeuw is….. Onvoorstelbaar dat er in deze warmte nog steeds sneeuw blijft liggen op een paar plekken. In een meer zijn mooie witte figuren zichtbaar, dit lijkt wel zout te zijn. Onderweg komen we nog langs een mooie waterval, echt een prachtige route dit! We komen op de terugweg (na 15.00 uur) veel jonge mensen tegen die allemaal nog omhoog lopen, het lijkt wel of er een feestje op de berg gehouden gaat worden. We lopen vandaag 16,3 km, stijgen 1000 meter (en 460 meter met de kabelbaan) en dalen 1460 meter. We proberen in Stary Smokovec een zimmer frei te vinden, dat blijkt hier niet makkelijk te zijn, ze hebben hier enkel grote (luxere) pensions vanaf € 30 per nacht, dat vinden we toch zonde van het geld. We vragen ons af of Slowakije wel Zimmer frei kent, we hopen maar van wel. We eten in het dorp lekker en niet duur bij een pizzeria en rijden daarna voor nog maar een nachtje naar camping Tatranec bij Tatranska Lomnica. De camping is vergelijkbaar met de vorige camping

      

 

Dag 13            11 september, Tatranska Lomnica naar Skalnato Pleso naar Smizany

De dag begint weer bewolkt, maar gisteren was het vroeg ook bewolkt en trok dit heel vlot weg, dus dat hopen we voor vandaag ook maar. We willen vandaag naar de een na hoogste top van Slowakije toe, ook deze top ligt nog inde wolken. De prijzen van de kabelbaan vinden we erg duur, 200 kroon om halverwege te komen en dan nog eens 400 kroon (€ 12) pp om naar de top te komen, dat past niet binnen ons budget. We nemen een kaartje halverwege en besluiten daar verder te kijken. Rond 10.30 staan we ruim 800 meter hoger op Skalnate Pleso (1751 meter), helaas trekt de bewolking vandaag niet weg, het wordt steeds erger en een half uurtje later stroomt de regen naar beneden. De top is nu compleet bewolkt, erg blij dat we geen geld hebben uitgegeven om met de kabelbaan naar de top te gaan, hier is nu toch niets te zien. We twijfelen of we ook de kabelbaan naar beneden nemen, of gewoon gaan wandelen naar beneden, we wachten even af. Gelukkig wordt het langzaam weer beter en even later regent het in ieder geval niet meer, dus we besluiten naar beneden te gaan lopen (de planning om eerst nog een stukje omhoog te lopen volgen we maar niet). Via een prachtige route lopen we naar beneden, absoluut geen spijt dat we zijn gaan lopen, af en toe regent/ mottert het nog wel onderweg maar gelukkig geen stortbuien meer. Het uitzicht op de bergen is weer prachtig! Het laatste stuk gaat door het bos heen, lager in het bos werd het steeds kaler. Helaas worden hier in Slowakije hele grote stukken dennenbos gekapt en blijven er grote kale vlaktes over. Wij hebben het idee dat dit misschien te maken heeft met een bomenziekte of zo, veel dennenbomen zijn namelijk groener van het mos dan van dennennaalden, dat ziet er niet gezond uit. Hopelijk kappen ze niet alle bomen om, dat zou dit prachtige gebied een stuk minder mooi worden. We lopen vandaag 11,3 km bergafwaarts. We rijden richting Slovensky Raj om hier een zimmer frei te zoeken, gelukkig zijn in de dorpjes in dit gebied wel genoeg zimmer frei’s. Alleen is het even zoeken, want er is niet altijd iemand thuis en de kamers liggen in verschillende kleine straatjes. Het eerste dorpje lukt het niet, maar in het tweede dorpje (Smizany) vinden we wel snel een kamer. De gastvrouw spreekt geen engels/ Duits, maar lijkt erg enthousiast over onze komst. We krijgen een rondleiding en met gebarentaal krijgen we de nodige informatie. De prijs is netjes, 500 kroon per nacht met zijn tweeën en ontbijt kunnen we zelf maken in het keukentje. Geen sanitair op de kamer, maar we zijn de enigen hier, dus dat maakt niet uit. Als welkom krijgen we lekkere appelcake, erg vriendelijk. We hebben geen zin meer om op zoek te gaan naar een restaurant, dus eten we simpel op de kamer.

 

 

Dag 14            maandag 12 september, Smizany (Slovensky Raj)

We slapen uit en willen daarna naar Slovensky Raj rijden om te wandelen, het is echter erg bewolkt buiten en zodra we naar buiten gaan begint het te regenen. We hebben weinig zin om in de regen te wandelen en besluiten vandaag terug te rijden naar Poprad. Vanaf deze kant staan echter geen bordjes centrum en uiteindelijk komen we weer uit in Stary Smokovec, waar we zaterdag gegeten hebben. Hier is het prima weer, zelfs de bergen die gisteren helemaal bewolkt waren zien er nu beter uit, we maken een paar foto’s van de bergen. (Het gebied waar we wilden wandelen ligt nog wel in de wolken.) Gisteren in Poprad konden we geen open internetcafé vinden, hier vinden we wel snel een internetcafé. Daarna rijden we terug, we rijden in Poprad langs een Toyota dealer om wat dingen voor de landcruiser te informeren en winkelen nog even in Poprad. Het is ondertussen prachtig weer geworden, maar al vrij laat om nog te gaan wandelen, dus we besluiten van vandaag maar een rustdag te houden. We hebben boodschappen gedaan, om ’s avonds weer in het pension te koken, scheelt een hoop gezoek naar een restaurant (zitten hier niet om de hoek). In het pension hebben we ons eigen keukentje, dus das wel handig. Net terug in het pension, krijgen we van de gastvrouw een schaaltje met heerlijke zelf gebakken cake en verse pruimen en appels uit de tuin, lekker en erg lief! Dit pension bevalt ons prima en we hebben hier nog niet gewandeld dus we besluiten in ieder geval nog een nacht hier te blijven, met handen en voeten maken we dit duidelijk. We eten bami met worstjes en krijgen later op de avond ijs op de kamer bezorgd, dit hebben we nog nooit eerder meegemaakt in een pension, erg leuk! (Vanuit Poprad/ Spissky Stvrtok ligt dit pension als je het dorpje Smizany binnen rijdt, direct in de eerste straat met huizen naar links, aan het einde van de straat, nummer 8).

  

 

Dag 15            dinsdag 13 september, Smizany naar Slovensky Raj

’s Ochtends is het bewolkt maar droog, dus we besluiten de geplande wandeling in Slovensky Raj te gaan maken. We lopen eerst een stukje door Smizany heen en lopen dan via grasvlaktes/ bos richting de parkeerplaats bij Cingov, hier moeten we 2x 20 kroon entree betalen, deze prijs valt ons erg mee. We lopen verder omhoog over bospaden heen, naar een uitzichtpunt (ook hier midden in het park worden entreebewijzen verkocht). De route loopt verder door het bos naar Klastorisko toe. De route op zich is best wel aardig om te lopen, maar niet zoals we verwacht hadden met trappetjes/ bruggetjes enzo. Achteraf nog eens goed op de kaart gekeken (staan de trappetjes enzo met streepjes op vermeld) bleek dat we deze route iets anders hadden moeten lopen, dan was het een veel mooiere route geweest, dom! Halverwege de route wordt het ook opeens heel donker en begint het flink te regenen, we schuilen onder een boom en als de regen even later iets minder is lopen we verder (in de verte horen we ook onweer). Het klaart weer even een beetje op maar later begint het weer flink te regenen, dit keer voor langere tijd dus we lopen in de regen verder. Dat valt even tegen, een wandeling die niet zo spectaculair is als verwacht in de stortregen wandelen, das minder leuk. Het laatste stukje naar het pension toe is het weer droog en kunnen we een beetje opdrogen. We lopen vandaag 24,7 km met 950 meter stijgen en dalen. We worden deze avond door de gastvrouw uitgenodigd voor de grill. In de tuin is een vuurtje gemaakt en op een lange pen roosteren we een worstje, met handen en voeten en een vertaalboekje proberen we ondertussen ook wat met elkaar te communiceren. We krijgen dennenthee en (ecologische) tomatensalade en later moeten we ook nog een stuk spek roosteren boven het vuur. De gastvrijheid hier verbaasd ons weer enorm, de gastvrouw zelf heeft de hele avond niets gegeten en ook haar man eet minder dan wij, we voelen ons er absoluut niet prettig bij, maar zo gaat het hier nu eenmaal. We laten hun kennis maken met een stuk speculaas, we kunnen niets anders verzinnen wat we voor hun terug kunnen doen op dit moment. Een leuke avond, na een minder leuke wandeldag.

 

Dag 16            woensdag 14 september, Smizany naar Terchova (Mala Fatra)

We hadden vandaag heel graag nog een wandeling willen maken in Slovensky Raj (dit keer in een wel mooi gebied met trappetjes enzo), maar het ziet er erg donker/ regenachtig uit boven het gebied en we hebben weinig zin om nog een dag in de regen te gaan wandelen. We besluiten heel rustig aan terug richting Nederland te gaan rijden, eerst rijden we naar Terchova toe. Onderweg rijden we langs een benzinepomp, waar een vrachtwagen compleet in is gereden, wat een ravage. In Terchova gaan we op zoek naar een zimmer frei, daar zijn er hier meer dan genoeg van (camping is niet heel veel goedkoper, dus kiezen we voor de luxe van een zimmer frei). We moeten uiteindelijk achter iemand aan fietsen, die een pension aan bied voor 500 kroon per nacht, we zijn benieuwd waar we uitkomen. Het pension zit in een straatje achteraf (waren we zelf waarschijnlijk niet ingereden), maar het blijkt een gloednieuw pension te zijn met bad en toilet op de kamer en ook weer een keukentje/ woonkamer met tv dit keer. Dit huisje lijkt enkel als pension gebruikt te worden en er zijn geen andere mensen dus waarschijnlijk hebben we een eigen huisje vannacht, wat een luxe voor niet veel geld! Het is ook hier bewolkt, maar droog en we besluiten om 15.00 uur nog een korte wandeling te gaan maken. We rijden naar een parkeerplaats toen en maken vanaf hier een prachtige wandeling van anderhalf uur. Deze wandeling gaat direct al in het begin langs leuke rotspaadjes, over bruggetjes/ trappetjes en door rotsen heen, erg mooie wandeling van ongeveer 5 kilometer! We eten bij het restaurant Diery  waar de auto geparkeerd staat voor de wandeling. Casper eet kaas met patat Sylvia eet kip met gebakken aardappels, we nemen allebei een grote ijscoupe als toetje, erg lekker gegeten en met toetje erbij waren we maar 370 kroon (€ 10) kwijt, erg goedkoop voor een lekkere maaltijd. ’s Avonds horen we nog even wat mensen in het pension, maar die zijn gelukkig snel weer weg.

 

Dag 17            donderdag 15 september, Terchova (Mala Fatra)

We slapen uit, het is bewolkt buiten, maar nog wel droog. We besluiten toch te gaan wandelen vandaag, hopen maar dat het droog blijft. We rijden naar de P bij skicentrum Vratna, hier wilden we met de skilift omhoog, maar deze blijkt (voor altijd?) gesloten te zijn. We passen de wandeling iets aan en gaan dan maar omhoog lopen. We lopen door het bos omhoog en dalen aan de andere kant van de berg weer af, ergens lopen we hier verkeerd, want na een slecht pad (erg glad soms en door de bosjes heen) komen we uit op de skihelling die gelukkig wel naar het juiste punt toeloopt. Vanaf hier is het weer een flinke beklimming omhoog, we denken een aantal keer boven te zijn en dan moeten we toch nog verder omhoog. Dan denken we eindelijk boven te zijn, blijkt dit de eerste top (1270 meter) te zijn van 3 bergtoppen die we achterelkaar over moeten steken! Vanaf de bergtoppen hebben we wel een prachtig uitzicht, dus het harde werken wordt wel beloond. Het blijft bewolkt in de omgeving, maar wij hebben het geluk in een redelijk onbewolkt gebied te zitten, soms schijnt zelfs even het zonnetje, dat hadden we niet verwacht. We dalen eerst weer een stukje af en gaan dan de 2e top (Zitne, 1265 meter) omhoog, deze is iets lager dan de eerste maar helemaal begroeid met bomen, geen uitzicht vanaf deze top dus. Dan eerst weer een stukje dalen en dan omhoog naar de laatste top, Kraviarske, van 1360 meter, vanaf hier ook weer een prachtig uitzicht, ook op de eerste 2 topjes waar we overheen gelopen zijn. Dan volgt een flinke afdaling door het bos heen, sommige stukken zijn erg glad, dat daalt lastig af. We hebben het de hele dag droog gehouden, wat een geluk! De wandeling van vandaag is 14,1 km, we stijgen (en dalen) 1150 meter. We koken zelf een simpele maaltijd in het pension, wel handig hoor zo’n eigen keukentje.

  

 

Dag 18            vrijdag 16 september, Terchova (Mala Fatra)

Ook vandaag is het weer bewolkt, we doen het rustig aan en twijfelen erg wat we vandaag zullen gaan doen. Uiteindelijk besluiten we toch maar te gaan wandelen, we plannen een wandeling van 5 uurtjes vanaf de P bij hotel Diery (bij Biely Potok). Het eerste stuk gaat via dezelfde route als die we 2 dagen geleden hebben gelopen, door de kloof heen. Vandaag lopen we nog een stukje verder via trappetjes en langs watervalletjes, de prachtige route door de kloof heen, erg mooi dit stuk! Helaas begint het aan het eind van de kloof te regenen en ziet het er niet echt uit dat dit snel beter gaat worden. De planning was om nog omhoog te lopen naar een top van 1300 meter, maar hier hebben we in de regen weinig zin in. We willen ook niet dezelfde route door de kloof teruglopen, we lopen via een gele route, via een korte omweg om de kloof heen. Het laatste stukje gaat officieel wel weer door de kloof, Casper wil proberen door te steken naar een groene route, om zo via een kortere weg bij de P uit te komen. Die doorsteek gaat niet helemaal goed en we lopen een aardig stuk om voordat we bij de groene route uit komen (bijna verdwaald in het bos). Maar uiteindelijk vinden we de route en lopen we, in het zonnetje met een mooi uitzicht, via een route die we nog niet eerder hebben gelopen, het laatste stuk terug naar de P. De route was 13,6 km, met een stijging en daling van 700 meter. Casper eet natuurlijk weer kaas en Sylvia eet dit keer een schnitzel, weer lekker gegeten.

                 

 

Dag 19            zaterdag 17 september, Terchova naar Orlik (Tsjechië)

Het regent buiten, we hoeven nu niet te twijfelen wat we gaan doen, rond 9.00 uur gaan we rustig aan terug naar Nederland rijden. We willen de terugweg de snelweg vermijden en via binnendoor weggetjes rijden. We rijden via Roznov, Hranice, Prerov, Boskovice, Humpolec en Tabor. Deze omgeving is niet heel toeristisch dus zimmer frei’s komen we hier niet tegen, we nemen de eerste afslag vlak na een grote rivier, we hopen dat het hier wat toeristischer is. Rond 17.00 uur rijden een prachtig groen gebied in, maar ook hier is een slaapplaats niet makkelijk te vinden. Een heel klein weggetje richting een pension lijkt toch nergens op uit te komen, dan maar weer terug. Dan maar de borden camping volgen, onderweg hierheen komen we wel een pension tegen in Orlik , 780 kroon (26 euro) per nacht incl. ontbijt, niet goedkoop, maar we er is waarschijnlijk in de buurt ook niet iets veel goedkoper te vinden. (Het pension is oud, en de douche op de kamer werkt niet echt, dus het is het geld niet echt waard.) We eten wel erg lekker bij dit pension, kaas (waarschijnlijk de laatste keer weer voorlopig!) en kipfilet met champignons en 2 heerlijke toetjes voor 314 kroon, das niet duur voor een lekkere maaltijd.

 

Dag 20            zondag 18 september, Orlik naar Rudesheim am Rhein

Het ontbijt is best lekker en uitgebreid, helaas geen lekker brood. We rijden na het ontbijt eerst even langs de brug om een foto te maken van het mooiegebied waarin we zitten, daarna rijden we verder. We rijden, via Klatovy bij Vseruby Duitsland in, in Duitsland rijden we via Amberg bovenlangs Nurnberg, in Pottenstein gaat de route langs prachtige rotsen erg mooi (en natuurlijk dan ook erg toeristisch) hier. Vanaf Mainz rijden we langs de rijn, voor Koblenz in Rudesheim am Rhein, eten we bij de Mac Donalds en zoeken we een slaapplek. Een pension kost € 50 per nacht, dat vinden we echt te duur, dus kiezen we weer eens voor de camping, kost € 14 per nacht, vinden we erg meevallen, nette camping, wel verschrikkelijk vol met campers en caravans, voor 1 nachtje een prima camping hier. Wij kregen een prachtig plaatsje met uitzicht op de rijn.

  

 

Dag 21            maandag 19 september, Rudesheim am Rhein naar Almere

Rond 9.00 uur rijden we weer verder, het eerste stuk rijden we prachtig langs de rijn, mooie route om terug te rijden (langs veel wijngaarden, oude kasteeltjes en rotsige heuvels). In Bonn hebben we genoeg van de binnendoor weggetjes (groot nadeel hiervan is namelijk dat je ook iedere keer het centrum van steden binnen rijdt) en gaan we verder via de snelweg. Rond 14.00 uur komen we weer terug in Almere aan.

 

Een prachtige vakantie, heerlijk gewandeld, mooi gereden en erg veel mazzel met het weer gehad. In totaal geven we voor deze vakantie € 1.000 uit (inclusief diesel), niet veel 3 heerlijke weken weg.