Finland - December 2004 Fotoboek

 

Dag 1              REISDAG

Casper ouders zijn 30 jaar getrouwd en om dit te vieren, gaan we met alle kinderen en aanhang een week naar Fins Lapland, de kinderen en aanhang krijgen deze reis cadeau. Om 9.00 uur vertrokken we met een taxibusje vanaf Caspers ouders naar Schiphol. Na een uurtje kwamen we aan op Schiphol, waar het bij Finnair erg moeilijk bleek om een rugzak in te checken. Uiteindelijk werd de rugzak over de grond heen gesleept, toen ik liet merken hier niet blij mee te zijn, kreeg ik de opmerking, die tas is niet te tillen, je moet ook gewoon een koffer mee nemen. Blijkbaar ga je niet met rugzak naar Finland. Op het vliegveld gaven we Caspers ouders, het cadeau van ons allemaal, een kleine digitale fotocamera, waren ze erg blij mee. (Had natuurlijk niet gehoeven!). Het inchecken verliep allemaal erg vlot dus waren we echt om 12.00 uur in de lucht. Het opstijgen en landen was erg leuk want er zat een filmcamera op de neus van het vliegtuig. Je kon dus precies zien waar je heen reed/ vloog. Na ruim 2 uur vliegen landden we op Helsinki. Hier was het 1 uur later en al bij na donker. Om ongeveer half vijf stappen we in op de volgende vlucht naar Kuusamo. De vlucht was lang niet vol, dus heerlijk alle ruimte. Na ongeveer anderhalf uur landen we op Kuusamo in de sneeuw!. Hier stond een gewone lijndienstbus, waarmee we in 10 minuutjes naar het hotel toe reden, waar we rond 18.30 aankwamen. Een erg groot hotel, de kamers waren niet groot maar wel netjes en compleet. Ook was er een groot mooi zwembad. Er was ook een mooie glazen lift, van waaruit je leuk het zwembad/ restaurant in kon kijken. De lift en het zwembad en een openhaard bij de receptie, gaven het hotel een luxe indruk. Het eten in het vliegtuig was niet echt lekker, maar gelukkig konden we in het hotel nog net een hapje eten. Een lopend buffet met redelijk wat keuze, vooral voor Sylvia best lekker allemaal. Ook allemaal folders en informatiemateriaal verzameld voor excursies de rest van de week, erg veel leuke dingen te doen, wel best duur allemaal maar dat wisten we van te voren. We besluiten in ieder geval de volgende dag met zijn achten een sneeuwscooter safari te gaan doen. Vanuit het hotel wordt de organisatie die dit regelt gebeld en dit is nog mogelijk.

 

Dag 2              SNEEUWSCOOTER SAFARI

De volgende ochtend eerst rustig ontbijten, een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet. Volop keuze uit fruit, mueslisoorten, allerlei warme dingen, lekkere broodjes of zelf gebakken wafels. De skibus stopt voor de deur van het hotel, dus dat is erg handig. Om 9.15 namen we de skibus naar het Ruka Safari House in het dorpje Ruka. Het viel ons erg mee dat het om 9.15 al aardig licht begon te worden, om 10.00 uur was het gewoon licht, wel bewolkt. Ook de temperatuur viel erg mee, het was rond de 10 graden onder 0, maar er stond maar weinig wind dus het voelde niet echt koud aan. In het Ruka Safari House kregen we een compleet andere outfit aan, warme schoenen, dikke sokken en een hele warme overall, we kregen een grote helm op en toen waren we helemaal klaar voor de rit op de sneeuwscooter van ongeveer 40 km. Eerst een instructie hoe de sneeuwscooter werkt en wat de handsignalen allemaal betekenen. Toen begon de rit, een persoon per scooter dus leuk allemaal zelf rijden. In het begin is het best even vreemd, je gaat niet zo snel en gebruikt de rem bij elk heuveltje naar beneden. Maar als je langer aan het rijden bent wil je harder en harder en is de rem helemaal niet meer nodig, erg tof!!!! Vooral lange rechte stukken zonder hobbels, o.a. over bevroren meren kun je erg hard (ongeveer 65/70 km per uur) overheen scheuren. We maken een tussenstop in RUSLAND! Zonder het echt te merken zijn we de Russische grens overgereden. Erg gezellig wordt er in een hele grote hut thee gemaakt op een houtvuur, met lekker zoet brood erbij. Hierna rijden we terug naar de grens, waar we dit keer op ons verzoek een korte fotostop maken. Helaas wilde de Russische grenswacht met groot geweer die net aan was komen rijden absoluut niet op de foto. De gids reed hierna een stukje vooruit om een video van iedereen al scheurend op de scooter te kunnen maken. Sylvia gaf leuk voor de video nog even wat extra gas, toen ze boven aan de heuvel opeens zag dat iedereen daarvoor stil stond. Uit schrik helemaal vergeten dat je door continue remmen de controle over de scooter compleet kwijt raakt. Dus belande Sylvia na wat rare glijders achterstevoren op het heuveltje, maar wel ruim op tijd gestopt! Erg lachen, zeker als je daarna de scooter weer gewoon vooruit moet krijgen. Goede les, als je de remmen gebruikt dan wel steeds kort remmen, anders werkt het echt niet! De terug weg reden we allemaal veel harder dan op de heen weg, we hadden de smaak allemaal flink te pakken. Eenmaal terug hadden we wel allemaal flinke spierpijn in rug/ schouders. De rit vandaag was zo leuk dat we besloten om ook met de sneeuwscooter naar de husky’s en de rendieren te gaan, liefst met dezelfde gids. Na de rit even rustig wat eten/ drinken in een café, helaas niet goed gekeken naar de bustijden, dus moesten we 2 uur wachten op de volgende bus. Na rustig gekeken te hebben bij de 2 winkels die het dorpje rijk was besloten we een stukje te lopen naar de bushalte waar de 2 dagen later zouden moeten uitstappen, want hierbij was ook een grote supermarkt. Uiteindelijk bleek alleen dat de bus naar Kuusamo hier helemaal niet langs kwam. De bus hadden we dus weer gemist en de volgende ging weer 2 of 3 uur later. We stonden hier samen met Jan en Carrie, wij wilden een taxi bellen toen Carrie besloot te gaan liften, en binnen 2 minuten een lift had. Met zijn vieren op de achterbank, een beetje krap maar wel erg snel en goedkoper dan een taxi. Wel maar wat gegeven voor de benzine want die mensen hadden 50 kilometer voor ons omgereden. s avonds even gezwommen en gebubbeld, best lekker enkel het water had van ons wat warmer mogen zijn. Het eten smaakte weer goed. De zon ging rond 14.00 uur onder en tot half vier was het nog schemerig, veel minder donker dan dat we verwacht hadden. Maar ze vertelden ons dat rond de kerst, de zon nog geen 3 uur echt op is, en dat daarvoor en daarna het ongeveer 2 uur schemerig is, dat is dus nog wel wat donkerder. Maar doordat er hier altijd sneeuw licht heb je meer weerkaatsing en lijkt het langer licht te blijven.

 

Dag 3              SNEEUWSCHOEN WANDELEN EN BIRDWATCHING

Deze keer werden we met een busje door de gids (die zelf in Kuusamo woonde) opgehaald. We gingen met zijn zessen vogeltjes kijken. Eerst weer langs Ruka om sneeuwschoenen en stokken op te halen. Daarna ongeveer 15 minuutjes rijden naar een vogelvoeder plaats, onderaan de Konttainenberg waar de wandeling begon. Op de voederplaats zagen we vooral koolmeesjes, maar ook een ander soort vogeltje. Onze gids was een echte vogelfanaat, dit was duidelijk aan zijn verhalen te merken. We liepen rustig aan de berg op, even wennen het wandelen met sneeuwschoenen, maar erg leuk om te doen. Ondertussen zagen we de lucht steeds meer opklaren en uiteindelijk hadden we een helderblauwe hemel en een heerlijk zonnetje, echt genieten en ook erg mooi voor de foto s. Boven op de top van de berg hadden we een prachtig uitzicht op de omgeving. Erg veel vogels waren er niet te zien (al hoewel de gids erg enthousiast was, over de 6 verschillende soorten die we in totaal voorbij hadden zien vliegen), maar dit vonden wij niet zo heel erg. De wandeling op zich, de prachtige natuur en het uitzicht waren voor ons veel belangrijker. Op de berg gingen we op zoek naar een metalen vat, om thee te kunnen zetten. Dit vat was kort geleden verplaatst en was nu ondergesneeuwd. Leuk werkje om door de verse sneeuw heen te lopen en bomen leeg te slaan om iets te zoeken. Toen we het vat gevonden hadden, bleek hier hout onder te liggen en werd in de bak een gezellig vuurtje gemaakt om het theewater te verwarmen. Ook waren er weer lekkere broodjes meegenomen. Heel bijzonder zo'n theepauze midden in het besneeuwde bos. Het nadeel van zo’n pauze is alleen wel dat je het van stil staan er koud krijgt. Op de terugweg begon de lucht weer dicht te trekken en werd het ook kouder, eenmaal beneden bleek het ook 16 graden onder nul te zijn, best fris dus. De weg naar beneden toe ging erg vlot, je raakt snel gewend aan het wandelen op sneeuwschoenen. Na de wandeling eerst nog wat navraag gedaan voor de excursies van de rest van de week en toen met het busje weer terug gebracht naar het hotel, om daar verder bij te komen van de spierpijn van de dag daarvoor.

 

Dag 4               IJKLIMMEN

Wij gaan met zijn tweetjes ijsklimmen terwijl de rest een busje heeft gehuurd om naar de Kerstman toe te rijden, in Rovanjemi hier ongeveer 200 km en 3 uur rijden vandaan. Wij hadden niet zoveel zin om zo’n stuk te rijden voor iets zo toeristisch en gingen liever iets actiefs doen in de natuur. Het ijsklimmen werd niet door het bureau geregeld waar we de andere excursies geboekt hadden, maar ze hadden wel geregeld dat een ander bureau dit voor ons zou regelen. We namen de bus naar de organisatie (stella polaris) toe, bleek dat de bus wel langs de halte reed, als je bij de chauffeur aangaf hier graag uit te willen stappen, maakte die gewoon een andere route. We reden met de sneeuwscooter naar de plek toe, eentje achterop de scooter en de ander in een sleetje er achteraan, ook erg leuk om mee te maken, zo’n sleetje hobbelt wel een stuk meer. De gids had zich vooraf verontschuldigd over dat er maar weinig ijs lag en dat hij hoopte dat het leuk genoeg voor ons zou zijn. We rekenden er dus maar op dat het flink kon gaan tegenvallen. Toen we echter bij de klimplek aankwamen viel het ons erg mee, voldoende ijs op de rotsen om leuk te klimmen. Maar normaal lag er rond deze tijd zeker 2 keer zoveel ijs op deze plek, waardoor er veel meer verschillende routes geklommen kunnen worden. Maar met de routes die nu mogelijk waren konden wij ons voor een ochtend prima vermaken, erg veel lol gehad en de ijsklim vaardigheden uit Oostenrijk weer een beetje opgehaald. In ruim 2 uur waren we allebei 5 keer omhoog geklommen, en dan merk je dat vooral je armen heel moe worden, toen was het leuk geweest en reden we weer op de sneeuwscooter terug. We informeerden nog naar de prijzen voor ijsklimmen op een echte waterval, maar deze plek lag hier zo’n 100 km vandaan en doordat we maar met zijn tweetjes waren werd dit wel heel erg duur. Erg jammer want het had ons verschrikkelijk leuk geleken. We liepen weer terug naar dorpje Ruka, waar we een pizza aten, daarna weer met de bus terug naar hotel. In het hotel gingen we nog even naar het zwembad, en maakten we gebruik van het internet. Erg netjes dat je gratis onbeperkt gebruik kon maken van het internet, hierdoor was alleen wel de computer eerder deze week steeds bezet met kinderen. De anderen hadden een leuke dag gehad bij de Kerstman.

 

Dag 5               SNOWSCOOTER/ HUSKYFARM SAFARI

Vandaag gingen we met zijn allen met de sneeuwscooter naar een Huskyfarm. Om de excursie een beetje betaalbaar te houden gingen we nu met zijn tweeën op een scooter, maar achterop zitten is ook wel erg leuk om mee te maken, veel enger dan wanneer je zelf achter het stuur zit! De heenweg naar de farm toe was al erg leuk, lekker hard scheuren! Onderweg kwamen we een hele grote groep (zo’n 100 man) op sneeuwscooters tegen, helaas waren zij ook op weg naar de huskyfarm. We maakten even een korte tussenstop onderweg, op de plek waar we stopten was een husky heerlijk in de sneeuw aan het spelen, een erg leuk gezicht om te zien. Vanaf een flinke afstand kon je de honden al horen want die gingen flink te keer. De honden gaan zo tekeer omdat ze vast zitten en graag willen lopen. Op een groot bevroren meer stonden al sledes klaar, voor iedere slee stonden 6 honden, die erg graag wilden hollen. De honden leken erg wild, maar waren erg lief als je ze ging aaien. Toen mochten we een rondje met de slee rijden, 1 persoon in de slee en eentje erachter om zogenaamd te remmen en te sturen. Het remmen en sturen was meer voor de sier want de honden deden toch wel waar ze zelf zijn in hadden. Erg leuk om een keer mee te maken zo’n rondje met een huskyslede, het was helaas wel een erg kort rondje, binnen 15 minuten was het rondje gereden. Maar hier hadden we al een beetje op gerekend, in de beschrijving stond ook een rondje van 3 km en dat is niet veel. Al leek het rondje dat we gereden hadden nog korter. De mensen op de farm leken ook wat gehaast, waarschijnlijk hadden we ook pech dat die hele grote groep na ons kwam. Als we hier ooit nog eens heen zouden gaan, zouden we graag een veel langere huskyrit willen maken en ook echt zien hoe graag de honden hard willen lopen. Voor de terug weg mochten we kiezen tussen de gewone of de avontuurlijke route, zonder twijfel koos iedereen natuurlijk voor de avontuurlijke route. Deze rit maakte de iets wat tegenvallende middag bij de husky’s meer dan goed. De route was namelijk heel erg ‘adventurous’, we gingen grote stukken door sneeuw waar nog niemand gereden had. Hierdoor stond de gids een paar keer op van de sneeuwscooter om even goed te kijken waar we precies waren (‘verdwaald was hij nooit, soms wist hij alleen niet precies waar hij was’). We reden stukken ook midden door de bossen heen, prachtig! Ook erg leuk als de route door een boomstam versperd is en een alternatieve route gezocht moet worden, erg veel gelachen met deze route! Onze sneeuwscooter ging ook één keer iets te scheef, waardoor die op zijn zijkant belandde, ook erg lachen om een keer mee te maken. Sylvia had als geintje gezegd dat als ze op haar zijkant zou belanden dit het moment was dat Casper verder mocht rijden, dus deze belofte dan ook maar nagekomen. Casper was al lang blij, die zat veel liever voorop dan achterop de scooter. Om de rendiersafari ook met dezelfde avontuurlijke gids te kunnen maken planden we deze voor maandag. Voor Casper (en ook anderen in de familie) viel het eten deze avond wat tegen, kwam misschien doordat ze drukker bezig waren om het eten voor grote groepen niet hotelgasten voor te bereiden.

 

Dag 6               LANGLAUFEN EN SNEEUWSCHOENWANDELEN

’s Ochtends huurden we bij het hotel langlauf ski’s en gingen we eerst samen met Jan en Carrie een rondje langlaufen, vlakbij het hotel. Hier was een leuke route van 5 kilometer uitgezet. Eigenlijk wel weer heel erg wennen om na een jaar weer te langlaufen, Sylvia ging er regelmatig even bij liggen. Jan en Carrie hadden de smaak snel te pakken, wel erg vermoeiend dat langlaufen. Onderweg zagen we onze eerste rendieren! Wij meteen foto’s maken natuurlijk, terwijl andere mensen de rendieren zonder te kijken voorbij langlauften. Rendieren zijn in Finland net zo gewoon als koeien in Nederland, maar voor ons waren ze best bijzonder om te zien. Om 11.00 uur namen we de bus naar Ruka, hier gingen we met zijn zessen sneeuwschoenwandelen. Bij het bekende Safari House huurden we sneeuwschoenen en kregen we een hele beknopte routebeschrijving hoe we de berg af moesten lopen. We kochten kaartjes voor de skilift en namen deze omhoog. Na nog geen half uurtje lopen, merkten we dat we toch wel heel snel naar beneden toe liepen, toen hebben we zelf maar een slingerende route gepland, met wat extra stukjes weer terug omhoog lopen. Met een gids hadden we waarschijnlijk een heel andere route gevolgd (we kwamen namelijk ook heel ergens anders uit dan ze verteld hadden). Maar dit was een stuk goedkoper en we hebben een mooie wandeling gemaakt en een hoop lol gehad, dat is toch het belangrijkste. In de namiddag gingen we samen met Carine en Isan nog een rondje langlaufen, vooral Carine vond het langlaufen maar niets, die ging veel liever skiën. Zondag bleek hier een rustdag te zijn, want de schoonmaak kwam dan niet langs en schone handdoeken mocht je zelf halen. Het eten viel vanavond wel erg tegen, allemaal prutjes, koude doperwten en restjes van de vorige dagen, de kok was waarschijnlijk ook vrij op zondag.

 

Dag 7              SNOWSCOOTER/ RENDIERFARM SAFARI

Alweer onze laatste excursiedag in het prachtige Finse Lapland, vandaag gingen we met de sneeuwscooter naar een rendierfarm. Om 9.15 namen we weer de bus bij het hotel vandaan. Het was buiten vandaag een stuk kouder dan de rest van de week, de thermometer gaf -15 graden aan. Hierdoor was het ook op de snowmobile, zeker achterop, best koud vandaag. Ook werd het steeds kouder, dit kwam volgens de gids doordat we naar een lager gelegen gebied reden. Het was weer een mooie en snelle rit op de sneeuwscooter. Bij de rendierfarm gaf de thermometer – 27 graden aan, dit is ook zonder wind toch eigenlijk wel koud. Vooral de voeten van iedereen waren bevroren. Eerst ondergingen we een ‘rendieren ritueel’, in een grote tent zaten we met zijn allen rond een groot vuur, waar de eigenaar van de rendierfarm, gekleed in een mooi traditioneel kostuum, een ritueel opvoerde. Bij dit ritueel hoorde zwarte stippen op het gezicht (daar kwam bij je terug keer als rendier je gewei te zitten), een knip in de oren, bepaalde handgebaren en natuurlijk een glaasje rendierenmelk. Het ritueel werd erg leuk gedaan, de rendierenmelk smaakt net als hele volle melk gelukkig was het maar een klein glaasje. Na het ritueel mochten we in een grote houten hut bij een groot vuur even opwarmen, met een kopje thee. Heerlijk ook even met blote voeten voor het haardvuur. Toen iedereen weer een beetje opgewarmd was gingen we weer de kou in om een ritje met een rendier te maken. Er stond een grote zak gedroogd mos klaar, wat we de rendieren mochten geven, dit bleken ze heerlijk te vinden. Eerst werd er een wit rendier voor de slee gespannen, de eerste twee rondjes wilde dit rendier nog wel lopen, zelfs soms een stukje in galop, om weer snel terug te zijn bij het mos. Na een paar rondjes had het witte rendier er echter genoeg van en werd een bruinig rendier (de kleur die je van een rendier verwacht) voor de slee gespannen. Dit rendier had vooral het eerste rondje volop energie, hij ging er heel snel vandoor en nam een doodlopende afslag die niet bij het geplande rondje hoorde. Het duurde wel even voordat het rendier weer terug gehaald was voor het volgende rondje, deze rondjes gingen ietsje rustiger en de extra afslag was nu voor de zekerheid versperd. Het was een leuk rondje met het rendier, van rendieren is bekend dat die niet te ver mogen lopen in de kou, want dit kost ze teveel energie, dus een groter rondje was niet mogelijk geweest. Doordat de meeste rondjes best snel gingen vonden wij dit leuker dat het rondje met de husky’s.

Na de rendierrit gingen we weer even terug de grote hut in om weer op te warmen en kregen we vers boven het vuur geroosterde barbecueworstjes te eten, erg lekker. Ook kregen we een rendierrijbewijs met eigen vingerafdruk uitgereikt. Toen was het weer tijd om terug te rijden op de sneeuwscooters. De terugweg namen we, helaas, niet zo’n avontuurlijke rit als 2 dagen geleden, de gids vond dat met de kou van vandaag geen verstandig idee. (Het was voor dit gebeid nog niet eens heel koud, want een paar jaar geleden was het in dit gebied in deze tijd 50 graden onder nul, dat is pas echt koud. Blij dat we dit niet meegemaakt hebben!) Dus via een vrij normale, maar wel weer erg mooie bosrijke route reden we weer terug naar Ruka. We besloten met de bus door te rijden naar het centrum van Kuusamo om te kijken of hier nog iets te beleven was. Wij waren echter al erg snel uitgekeken op de paar winkeltjes die er hier waren en de bus terug ging pas ruim twee uur later. Het hotel lag ongeveer 5 km hier vandaan dus we besloten dit stukje te gaan lopen. Als je stil stond was het namelijk ijskoud, maar door te lopen hield je jezelf best goed warm. Onder het lopen keken we nog eens op de thermometer, het bleek nu -29 graden te zijn. Dat was kouder dan dat we verwacht hadden, want we waren niet eens heel warm aangekleed. Echt koud hadden we het niet onder het lopen, en onze voeten waren nu zelfs lekker warm. Ook deze avond was het eten weer niet echt lekker.

 

Dag 8              REISDAG

In de ochtend lekker rustig aan ontbijten en nog even gebruik maken van het zwembad en bubbelbad. We hoefden niet op tijd van de kamer dus dat was wel prettig. We hadden om 11.45 uur een taxibusje besteld (bleek veel goedkoper dan met zijn achten met de bus), waarmee we in een kwartiertje naar het nog compleet uitgestorven vliegveld reden. Het vliegtuig vertrok netjes op tijd om 13.35 uur. We waren wat verbaasd over de vluchttijd van een half uur, en verstonden ook niet helemaal goed waar we nu heen vlogen. Eenmaal geland bleek het vliegtuig een extra tussenstop te maken op Kajaani Airport. Hier vertrokken we weer rond 15.00 uur om in ongeveer een uur alsnog door te vliegen naar Helsinki. Rond 16.30 uur vertrokken we weer vanaf Helsinki en vlogen we in ruim 2 uur terug naar Amsterdam, waar we rond 17.45 uur aankwamen. Het was nog even zoeken naar waar we nu moesten wachten op de chauffeur van het taxibusje, want we hadden niet geïnformeerd waar die zou staan. Wij stonden op het meeting point en dit bleek ook gewoon de juiste plek te zijn, maar we waren zo vlot uit het vliegtuig dat het busje iets later was. Door de spits reden we terug naar Caspers ouders toe.

Een erg mooie reis, absoluut een aanrader om een keer mee te maken! We zouden best nog een keer terug willen komen, maar dan in de zomer om heerlijk te wandelen. In het gebied waren namelijk volop prachtige wandelroutes. Het voordeel van wandelen is ook dat je hiervoor niet zoveel geld hoeft uit te geven. Want het enige nadeel is dat de excursies erg duur zijn, hierdoor is dit iets wat we, hoe prachtig het ook was, snel een tweede keer zouden doen.